Gatunek i nazwy dawnych ujęć
POWO przyjmuje Rapicactus zaragozae jako samodzielny gatunek rodzimy dla Nuevo León i Tamaulipas. Kombinację w tym rodzaju opublikował Davide Donati w 2003 r. Literatura zawiera też Turbinicarpus zaragozae, Neolloydia zaragozae oraz ujęcia w randze podgatunku lub odmiany R. subterraneus, Turbinicarpus subterraneus i T. mandragora. W aktualnej karcie nazwy te tworzą połączenie z jednym przyjętym gatunkiem. [2-WWW]
W analizie z 2019 r. R. zaragozae znalazł się w silnie wspartej linii Rapicactus. Autorzy porównali go z R. beguinii, R. booleanus, R. mandragora i R. subterraneus. Odrębność rodzaju wspierała kombinacja cech strukturalnych, obejmująca nasiona o brodawkowatej mikrorzeźbie i podłużnie otwierające się owoce. [Vázquez-Sánchez i wsp. 2019, tab. 1, s. 409, 412, 416–417]
Cienka warstwa pod skórką
Hipoderma, czyli tkanka leżąca tuż pod skórką, miała w badanym materiale jedną warstwę komórek. Zawierała druzy koncentryczne, skupienia kryształów o organizacji wokół środka. Druzy odnotowano także w rdzeniu. Jedna warstwa hipodermy jest szczegółem odróżniającym ten pęd w próbie anatomicznej, podczas gdy rodzaj kryształów w tej warstwie pozostawał zgodny z innymi badanymi Rapicactus. [De la Rosa-Tilapa i wsp. 2019, wersja online, s. 2]
Główne drewno było bezwłókniste. Naczyniom towarzyszyły cewki o szerokich pierścieniowych lub spiralnych zgrubieniach ściany. Komórki przewodzące tworzyły układ w obrębie mięsistego pędu. Porównanie histologiczne dokumentuje ich budowę, a stopień odwodnienia i szybkość transportu wody wymagają odrębnych pomiarów fizjologicznych. [De la Rosa-Tilapa i wsp. 2019, wersja online, s. 2–4]
Wyjątek w budowie korka
W starszych odcinkach pędu Rapicactus powstawała peryderma, wtórna tkanka okrywająca. U większości porównanych przedstawicieli rodzaju komórki korka tworzyły na przemian warstwy cienkościenne i grubościenne. R. zaragozae był wyjątkiem od tego układu. Fellogen, warstwa dzielących się komórek wytwarzających korek, wywodził się ze skórki. [De la Rosa-Tilapa i wsp. 2019, wersja online, s. 3–4]
W obrazie mikroskopowym istotna jest jednocześnie warstwa pędu i jego wiek. Hipoderma należy do pierwotnej budowy młodszego odcinka, a peryderma rozwija się później. U R. zaragozae porównanie tych stref daje dwa niezależne szczegóły rozpoznawcze. Tę zmienność opisano na oznaczonym materiale badania z 2019 r. [De la Rosa-Tilapa i wsp. 2019, wersja online, metody, wyniki i dyskusja]
Powiązane artykuły
Synonimy i nazwy w literaturze
Turbinicarpus zaragozae · Neolloydia zaragozae · Rapicactus subterraneus subsp. zaragozae · Turbinicarpus subterraneus subsp. zaragozae · Turbinicarpus mandragora subsp. zaragozae · Gymnocactus subterraneus var. zaragozae [2-WWW]