Opuntia ficus-indica

Pochodzenie i cechy

POWO wskazuje Meksyk, a w jego obrębie Oaxaca, jako zasięg rodzimy Opuntia ficus-indica. Gatunek jest szeroko uprawiany i zadomowiony w innych częściach świata. Dawne użycie nazwy O. vulgaris w literaturze wymaga uwzględnienia jej historycznego, niejednolitego stosowania. [2-WWW]

Opis florystyczny udostępniony w POWO przedstawia krzew lub niewielkie drzewo z często wyraźnym, walcowatym pniem. Spłaszczone człony są eliptyczne do odwrotnie jajowatych, szarozielone, zwykle z nielicznymi długimi cierniami albo bez nich. Areole zachowują żółte glochidia. Kwiaty mają żółty lub pomarańczowy okwiat, a mięsiste owoce wykazują zmienne zabarwienie. [2-WWW]

CAM od początku rozwoju

Siewki badano w 30., 50., 75. i 100. dniu po kiełkowaniu, osobno analizując liścienie i pierwszy człon. Wykorzystano trzy miary: zmianę kwasowości między wieczorem a świtem, skład izotopowy węgla i dobową wymianę CO₂. Zestawienie tych danych wskazuje na udział CAM już we wczesnym rozwoju, nasilający się wraz z dojrzewaniem członu. [Niechayev i wsp. 2023]

Różnice kwasowości między świtem i zmierzchem stawały się wyraźniejsze z wiekiem; w pierwszych członach osiągnęły istotność statystyczną w 75. i 100. dniu. Wartość δ¹³C ich tkanek zmieniała się średnio z −19,4‰ w 30. dniu do −14,5‰ w 100. dniu. Interpretacja opiera się łącznie na tej sygnaturze i pomiarach fizjologicznych. [Niechayev i wsp. 2023]

Od odbiorcy do źródła asymilatów

Najmłodsze człony wykazywały ujemny bilans wymiany CO₂: oddychanie uwalniało więcej gazu, niż pochłaniała fotosynteza. Wraz ze wzrostem pojawiała się dodatnia asymilacja, z dużym udziałem pobierania nocnego. W członach wyrastających z dorosłej rośliny początkowe potrzeby wzrostu pokrywają asymilaty dopływające z członu macierzystego. [Niechayev i wsp. 2023]

W tym samym organie nocny cykl kwasów może być wykrywalny jeszcze przed osiągnięciem dodatniego dobowego bilansu węgla. Dojrzałość metaboliczna i samodzielność w zaopatrzeniu w węgiel opisują zatem różne etapy rozwoju. Pomiary wykonane na siewkach i przyrostach roślin dorosłych pozwoliły prześledzić oba procesy. [Niechayev i wsp. 2023]

Odpowiedź na chłód

W porównaniu z bardziej odpornymi opuncjami O. ficus-indica wykazywała ograniczoną zdolność zwiększania tolerancji zamarzania. Doświadczenie porównawcze z 1994 r. analizowało przy tym zmiany cukrów, ciśnienia osmotycznego, śluzu i niezamarzniętej frakcji wody. Takie wyniki opisują materiał i warunki aklimatyzacji użyte w badaniu; pochodzenie klonu i wcześniejszy przebieg temperatur mają znaczenie dla reakcji roślin uprawnych. [Goldstein i Nobel 1994]

Badania zastosowań

Doświadczenia z materiałem pochodzącym z tego gatunku przedstawiono w dziale „Biotechnologia i zastosowania”: Indykaksantyna w badaniach mózgu szczura. [Allegra i wsp. 2015]

Materiały z archiwum autora

Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Schumann 1890, s. pliku 66, 72] [Kaktusy i Inne 2005a, s. pliku 6, 7, 22, 23, 26, 55] [Romulski 2004c, s. pliku 28] [Kaktusy i Inne 2005c, s. pliku 13] [Flores Martínez i Manzanero Medina 2003, s. pliku 17] [Anonim b.d.r, s. pliku 17]