Huernia pillansii

Nazwa i pokrewieństwo

Przyjęta w POWO nazwa to Huernia pillansii N.E.Br., opublikowana w 1904 r. Gatunek należy do rodziny toinowatych, Apocynaceae. W nowszych publikacjach można spotkać nazwę Ceropegia pillansii (N.E.Br.) Bruyns, utworzoną w 2017 r.; w zastosowanym tu ujęciu POWO pozostaje ona synonimem. [2-WWW]

Budowa pędów i kwiatów

Dojrzały pęd jest walcowaty, z brodawkami ustawionymi w 10–16 szeregach. Ich wydłużone, szczeciniaste końce mają 2–8 mm długości. Liczba krawędzi wzrasta w trakcie rozwoju: najmłodszy odcinek może być czterokanciasty, podczas gdy starsza część uzyskuje znacznie liczniejsze, słabiej wyodrębnione szeregi brodawek. [19-WWW]

Mięsiste kwiaty pojawiają się u podstawy młodych przyrostów i osiągają około 4 cm średnicy. Korona jest głęboko podzielona; jej jasne tło pokrywają czerwone lub karminowe plamki i brodawki. RHS podaje kwitnienie od lata do początku jesieni w warunkach brytyjskiej uprawy pod osłonami. [1-WWW]

Siedliska w Karoo

Opisy florystyczne wiążą gatunek z Małym Karoo i południowo-zachodnią częścią Wielkiego Karoo. Podawane stanowiska ciągną się od okolic Montagu i Touws River na wschód ku Camfers Poort, na północny zachód od Steytlerville. Rośliny zajmują kamieniste miejsca, często pod niskimi krzewami: skaliste równiny oraz łagodne i miejscami bardziej strome zbocza. [19-WWW]

Uprawa i rozmnażanie

RHS zaleca jasne, rozproszone światło oraz przepuszczalne podłoże dla kaktusów z dodatkiem ziemi liściowej. Podlewanie w okresie wzrostu jest umiarkowane, a zimą podłoże utrzymuje się niemal suche. W sezonie można stosować raz w miesiącu rozcieńczony nawóz z niewielką zawartością azotu. Nadmiar wody zwiększa ryzyko zgnilizny. [1-WWW]

Sadzonki pędowe pobiera się wiosną lub latem. Dla wysiewu RHS podaje temperaturę 19–24°C. Są to zalecenia ogrodnicze dla rozmnażania, zależne od warunków podłoża i utrzymania wilgotności. [1-WWW]