Nazwa i historia ujęcia
Martínez-González i współautorzy opublikowali szczegółowy opis pod nazwą Nopalxochia phyllanthoides. W ich analizie dwóch regionów plastydowych postulowano odrębne ujęcie rodzaju. Późniejsze porównanie sześciu markerów chloroplastowych umieściło ten gatunek w Disocactus. W atlasie przyjęta jest aktualna nazwa Disocactus phyllanthoides z POWO. [Martínez-González i wsp. 2015, Martínez2015 s.241–250, Cruz2016 s.145–158] [Cruz i wsp. 2016, Martínez2015 s.241–250, Cruz2016 s.145–158] [2-WWW]
Budowa pędów
Materiał z Sierra Madre Oriental tworzył rozgałęzione rośliny epifityczne lub rosnące na skałach. Pędy miały cylindryczne nasady i lancetowate części spłaszczone, z wyraźnym środkowym pasmem przewodzącym oraz karbowanym brzegiem. Drobne ciernie na młodych pędach z czasem odpadały. [Martínez-González i wsp. 2015, s.242–245]
Kwiat i owoc
Opisane kwiaty były różowe, z licznymi pręcikami i komorą nektarową u podstawy. Rurka kwiatowa zginała się ponad perykarpelem. Owoc miał kształt eliptyczny, a podczas dojrzewania zmieniał barwę z zielonej na purpurowoczerwoną. Wewnątrz znajdowały się liczne brunatnoczerwonawe nasiona. [Martínez-González i wsp. 2015, s.244–246]
Występowanie w Meksyku
Praca dokumentuje stanowiska w stanach Hidalgo, Puebla i Veracruz, w obrębie Sierra Madre Oriental. Obejmowały one wilgotne lasy górskie. Opis zagrożeń z 2015 r. wskazywał przekształcanie siedlisk przez pożary, rolnictwo i użytkowanie lasu. Te informacje zachowują datę i zakres badania terenowego. [Martínez-González i wsp. 2015, s.241–242, 246–248]
Synonimy i nazwy w literaturze
Nopalxochia phyllanthoides [2-WWW]