Nazwa i zakres gatunku
Austrocactus occidentalis jest nazwą przyjętą w Plants of the World Online, weryfikowanej 10 października 2026 r. Gatunek został opisany przez Felixa F. Merklingera w rewizji z 2025 r. [2-WWW] [Böhnert i wsp. 2025, rekord taksonomiczny i opis gatunku w rewizji 2025]
Rozgałęzianie i ciernie
Pędy są zwykle rozłożyste, czasem wzniesione, cylindryczne, do 30 cm długości i 6 cm średnicy. Roślina może tworzyć kępę, a korzenie przybyszowe występują rzadko. Około dziewięciu żeber dzieli się na drobne, płaskie brodawki. Owalne areole na młodym przyroście są silnie wełniste, później mają szary filc. [Böhnert i wsp. 2025, s. 411]
Trzy lub cztery ciernie centralne układają się w przybliżeniu na krzyż. Są gładkie i proste, czasem jeden kończy się haczykiem. Dziesięć do dwunastu cierni promienistych rozchodzi się parami. To gładkie igiełki, z których część jest przejrzysta. Liczba i wielkość pędów silnie zmieniają się między roślinami. [Böhnert i wsp. 2025, s. 411]
Czerwone znamię i gęste okrycie owocu
Szeroko lejkowaty do miseczkowatego kwiat ma około 6 cm długości i 5,5 cm średnicy. Szerokie łopatkowate listki okwiatu są jaskrawożółte przy podstawie, a wyżej ciemniej żółte do brunatnoczerwonych. Szyjka słupka jest zwykle czerwona, rzadko blada. Około dwunastu łatek znamienia ma barwę ciemnoczerwoną, wyjątkowo żółtą. [Böhnert i wsp. 2025, s. 411]
Perykarpel jest zielony i gęsto okryty brunatną wełną oraz szczecinkami. Owalny owoc, około 1 × 1,7 cm, zachowuje gęste okrycie i liczne szczecinki. Po dojrzeniu wysycha i otwiera się nieregularnie. Nasiona są brunatnoczarne, zakrzywione, około 2,5 × 2 mm. Gęstość okrycia owocu wiąże gatunek z sekcją Coxiani. [Böhnert i wsp. 2025, s. 407, 411]
Podnóże Andów i zakres zmienności
Rewizja umieszcza gatunek w zachodniej części Chubut oraz na skrajnej północy Santa Cruz, u podnóża Andów. Opis wykorzystuje rośliny z wielu stanowisk, w tym okolic Esquel i Tecka. Dokładny zasięg przedstawiony tutaj pochodzi z tej rewizji. Główny zapis POWO ogranicza się do Chubut. [Böhnert i wsp. 2025, s. 411] [2-WWW]
Do analiz genomowych włączono kilka okazów, aby objąć zróżnicowanie pokroju, liczby pędów i ich rozmiaru. Rośliny tworzyły wspólną linię bliską A. coxii. Rewizja zachowuje jeden gatunek. Ewentualne przyszłe wydzielenie jego form wymaga sprawdzenia, czy różnice wyglądu współwystępują z trwałym podziałem genetycznym i geograficznym. [Böhnert i wsp. 2025, s. 389–390, 411]