Acanthocereus tetragonus

Nazwa i zakres badań

POWO przyjmuje Acanthocereus tetragonus. W literaturze pojawiają się dawne nazwy Cactus tetragonus i Cereus tetragonus. Gatunek ma szeroki naturalny zasięg od południowych Stanów Zjednoczonych po północną Amerykę Południową i Karaiby. Badania fizjologiczne opisane poniżej dotyczą nasion z Tatacoa w Kolumbii, a analiza chemiczna młodych pędów obejmuje materiał z Veracruz w Meksyku. [2-WWW] [Aragón i Lasso 2018, POWO 1646-2, 12.10.2026, Aragón 2018 s. 2, Cornejo-Campos 2022 s. 8] [Cornejo-Campos i wsp. 2022, POWO 1646-2, 12.10.2026, Aragón 2018 s. 2, Cornejo-Campos 2022 s. 8]

Kiełkowanie zależy od dostępności wody

Nasiona z Tatacoa wysiewano na roztworach PEG 6000 o potencjale wody 0, −1,0, −1,5 i −2,0 MPa. Każdy wariant obejmował cztery płytki po 30 nasion. Obserwacje trwały 40 dni. Przy potencjale 0 MPa kiełkowało około 60–70% nasion. Kiełkowanie malało wraz ze spadkiem potencjału wody. Przy −2,0 MPa nasiona tego gatunku zachowały zdolność do kiełkowania, choć wynik był ograniczony. [Aragón i Lasso 2018, s. 2–4, ryc. 1]

Roczne siewki podczas długiej suszy

Doświadczenie z rocznymi siewkami obejmowało 28 roślin gatunku w doniczkach o pojemności 40 ml. Po siedem przydzielono do czterech grup z pozbawieniem wody przez 6, 7, 8 lub 11 miesięcy, a siedem dodatkowych roślin tworzyło kontrolę. Temperatura wynosiła 28°C, wilgotność 60%, a fotoperiod 12 godzin światła i 12 godzin ciemności. Po ośmiu miesiącach bez podlewania wszystkie siewki A. tetragonus w tym wariancie nadal żyły. [Aragón i Lasso 2018, s. 2–4, ryc. 2]

Po 11 miesiącach suszy większość siewek obumarła. Pomiary wymiany gazowej pokazały pobieranie CO₂ nocą, zgodne z metabolizmem CAM. Niska transpiracja występowała także u roślin dobrze nawodnionych. Wynik opisuje zachowanie tej partii rocznych siewek w kontrolowanych warunkach i pomaga wyjaśniać przeżywanie długich okresów suszy w populacji. [Aragón i Lasso 2018, s. 3–5]

Młode pędy jako tradycyjne warzywo

W części społeczności meksykańskich młode pędy są spożywane jako cruzeta lub jacube. Badanie z 2022 r. analizowało pędy zebrane w Veracruz. Po usunięciu cierni i kutykuli część materiału ogrzewano w wodzie przez 15 minut przy 90°C. W ekstraktach metanolowych materiału surowego i gotowanego porównano metabolity, reakcję z odczynnikiem Folina–Ciocalteu i zdolność do neutralizowania rodnika DPPH. [Cornejo-Campos i wsp. 2022, s. 2–3, 8–9]

Materiał surowy dawał wyższy wynik obu testów niż gotowany. Chromatografia sprzężona ze spektrometrią mas wskazała także związki występujące po obu sposobach przygotowania, między innymi kwas cytrynowy i eukomowy oraz rutynozyd luteoliny. Analiza charakteryzuje ekstrakty z pędów. Rozwija wiedzę o surowcu żywnościowym i zmianach zachodzących podczas przygotowania. [Cornejo-Campos i wsp. 2022, s. 3–9]

Materiały z archiwum autora

Gatunek występuje również w prywatnym archiwum materiałów Konrada Szychowskiego. [Cactáceas y Suculentas Mexicanas 1959, s. pliku 21] [Schumann 1890, s. pliku 19, 20]