Tephrocactus

Popov & V.Gapon

D.J.Ferguson & Janeba

Niski, członowany kaktus o kulistych pędach i sztywnych cierniach. Połączenie danych morfologicznych i chloroplastowych pozwala odróżnić go od Tephrocactus geometricus, z którym bywał łączony w szerokich ujęciach gatunku.

Krzew o łatwo odłamujących się członach, silnych cierniach i wyjątkowo wysokich poziomach poliploidii. Jego fragmenty przemieszczają się po powierzchni pustynnego podłoża, dzięki czemu jeden osobnik może zapoczątkować kilka przestrzennie oddzielonych roślin.

Argentyński kaktus o kruchych połączeniach między członami. Część roślin wytwarza szerokie, płaskie ciernie przypominające paski papieru, inne mają odmienne uzbrojenie. Oderwany człon jest ważną jednostką rozmnażania wegetatywnego.

Kaktus o walcowatych członach i żółtych kwiatach, w większości wcześniejszych badań nazywany Tephrocactus weberi. Tworzy odrębną linię w obrębie rodzaju i obejmuje dwa przyjmowane obecnie podgatunki.

Drobny geofit z Catamarki, o zgrubiałym korzeniu, kulistych członach i grzebieniastym ułożeniu cierni. W starszej literaturze występuje jako Puna bonnieae i Maihueniopsis bonnieae. Cechy nasienia pomogły wyjaśnić jego przynależność do Tephrocactus.

Gatunek o kulistych członach połączonych stosunkowo mocno. Jego regularny pokrój wiąże się z odrębną linią w obrębie grupy Tephrocactus alexanderi, potwierdzoną w badaniu morfologicznym i chloroplastowym.

Kulisty, członowany gatunek z argentyńskiego San Juan. W badaniach porównawczych wyróżnia się kombinacją igłowatych cierni, jasnych kwiatów i ostrych zakończeń działek, przy diploidalnym zestawie chromosomów.

Gatunek z Salty o kulistych, słabo uzbrojonych członach. W badaniach chromosomów odnotowano u niego dwa poziomy poliploidii, a analiza DNA połączyła go z geofitycznymi Tephrocactus bonnieae i Tephrocactus recurvatus.

Gatunek o wydłużonych członach, stosunkowo trwałych liściach i czerwonych kwiatach. Jego mięsiste owoce oraz zwarta osłona nasienia wyróżniają go wśród tefrokaktusów. W starszych pracach występuje jako Maihueniopsis nigrispina.

Geofityczny kaktus o niskiej poduszce, zgrubiałych korzeniach i mocnych połączeniach kulistych członów. Gatunek opisywano wcześniej jako Cumulopuntia recurvata. W badaniu DNA znalazł się blisko Tephrocactus bonnieae i Tephrocactus molinensis.

Kaktus o walcowatych pędach, wyraźnych liściach i czerwonych do pomarańczowych kwiatów. Dawniej opisywany jako Austrocylindropuntia verschaffeltii, łączy sylwetkę odmiennej grupy opuncjowych z pokrewieństwem do Tephrocactus nigrispinus.