Budowa i dawna nazwa
W pracy z 2019 roku roślina występuje jako Tephrocactus weberi. Ma włókniste korzenie, walcowate człony, igłowate ciernie i mocne połączenia między odcinkami pędu. Liście szybko opadają. Żółte kwiaty oraz sylwetka pędu pomagają odróżnić ją od kulistych, jasnokwiatowych przedstawicieli rodzaju. [Las Peñas i wsp. 2019] [2-WWW]
Owoc jest suchy i otwiera się po dojrzeniu. Nasiona otacza korkowata osłona. W analizie chloroplastowej gatunek tworzył jedną z trzech głównych linii Tephrocactus, osobną względem grupy T. articulatus i względem linii T. bonnieae. [Las Peñas i wsp. 2019]
Podgatunki i chromosomy
POWO przyjmuje podgatunek nominatywny oraz T. aulacothele subsp. deminutus. Drugi z nich w badaniu z 2019 roku nosił nazwę T. weberi var. deminutus. Rozdzielono go między innymi na podstawie cech zakończeń działek i uzbrojenia kwiatu. [2-WWW] [Las Peñas i wsp. 2019]
W materiale określonym jako T. weberi var. weberi stwierdzono rośliny z 2n = 22 i 2n = 44. Dla odmiany deminutus podano 2n = 22. Obecność kilku cytotypów i endopolyploidii w tkankach wskazuje na zróżnicowanie, którego sam wygląd członów nie oddaje. [Las Peñas i wsp. 2019, tabela 2]
Zakres nazw w atlasie
Nazwa T. weberi prowadzi do obecnej karty T. aulacothele. Taksony niższej rangi zachowują odrębne adresy, gdy źródło pozwala przypisać wynik konkretnemu podgatunkowi. T. abditus, łączony w jednej z prac z grupą deminutus, pozostaje w aktualnym POWO osobnym gatunkiem. [2-WWW] [Kiesling i wsp. 2023]
Synonimy i nazwy w literaturze
Opuntia aulacothele · Opuntia setigera · Opuntia weberi · Opuntia weberi var. dispar · Opuntia weberi var. setigera · Tephrocactus setiger · Tephrocactus setiger f. dispar · Tephrocactus weberi · Tephrocactus weberi var. setiger · Ursopuntia textoris var. dispar · Ursopuntia textoris var. setiger [2-WWW]