Plants of the World Online — Royal Botanic Gardens, Kew
Nazwy przyjęte, synonimy i rozmieszczenie. Cytowanie przy taksonie prowadzi do jego rekordu.
Dostęp 2026-10-08.
Cztery rodzaje południowej Ameryki
Literatura czterech rodzajów
Publikacje naukowe i materiały archiwalne, z pełną metryką i streszczeniami zawartości.
Phylogenomics and classification of Cactaceae based on hundreds of nuclear genes
de Vos J. M., Eggli U., Nyffeler R., Larridon I., McGinnie C., Epitawalage N., Maurin O., Forest F., Baker W. J., Phylogenomics and classification of Cactaceae based on hundreds of nuclear genes, Plant Systematics and Evolution, 2025, 311(5):28, doi: 10.1007/s00606-025-01948-z
Badanie analizuje setki genów jądrowych i ich zgodność w rekonstrukcji pokrewieństwa Cactaceae. Przedstawia zrewidowaną klasyfikację podrodzin, plemion i rodzajów wraz z charakterystyką morfologiczną.
Anatomical adaptations to xeric conditions in Maihuenia (Cactaceae), a relictual, leaf-bearing cactus
Mauseth J. D., Anatomical adaptations to xeric conditions in Maihuenia (Cactaceae), a relictual, leaf-bearing cactus, Journal of Plant Research, 1999, 112(3):307-315, doi: 10.1007/pl00013886
Porównanie anatomii liści, młodych pędów i starszych osi obu gatunków Maihuenia. Praca opisuje udział miękiszu, budowę drewna, cewki z szerokimi zgrubieniami ścian oraz korę wewnątrzdrewnową u M. patagonica.
Pereskia, Maihuenia, and Blossfeldia—Taxonomic History, Updates, and Notes
Leuenberger B. E., Pereskia, Maihuenia, and Blossfeldia—Taxonomic History, Updates, and Notes, Haseltonia, 2008, 14:54-93, doi: 10.2985/1070-0048-14.1.54
Opracowanie dokumentuje historię nazw i obserwacje żywych kaktusów liściastych, Maihuenia oraz Blossfeldia. Zawiera również relacje szklarniowe o nietypowych korzeniach i kiełkowaniu wewnątrz owocu.
Requerimientos pregerminativos de Maihuenia patagonica y Maihueniopsis darwinii, cactáceas endémicas de Patagonia
Masini A. C. A., Rovere A. E., Pirk G. I., Requerimientos pregerminativos de Maihuenia patagonica y Maihueniopsis darwinii, cactáceas endémicas de Patagonia, Gayana Botanica, 2014, 71(2):188-198, doi: 10.4067/s0717-66432014000200002
Doświadczenie porównuje kiełkowanie Maihuenia patagonica i Maihueniopsis hickenii, w pracy nazwanej M. darwinii var. hickenii. Obejmuje chłodną stratyfikację, dwa zabiegi skaryfikacji, pomiary nasion i test żywotności. Omawia możliwy spoczynek fizjologiczny oraz wpływ okryw nasiennych.
Classical and molecular cytogenetics and DNA content in Maihuenia and Pereskia (Cactaceae)
Las Peñas M. L., Urdampilleta J. D., López-Carro B., Santiñaque F., Kiesling R., Bernardello G., Classical and molecular cytogenetics and DNA content in Maihuenia and Pereskia (Cactaceae), Plant Systematics and Evolution, 2014, 300(3):549-558, doi: 10.1007/s00606-013-0903-x
Badanie kariotypów, heterochromatyny, położenia genów rybosomalnych i zawartości DNA. Porównuje oba gatunki Maihuenia oraz wybrane gatunki Pereskia, w tym diploidalny i tetraploidalny cytotyp M. patagonica.
Variación en atributos anatómicos asociados a la conducción y almacenamiento de agua, en tres poblaciones de Maihuenia poeppigii (Otto ex Pfeiff.) K. Schum. (Cactaceae) en un gradiente altitudinal
Cabral T., Quezada I. M., Saldaña A., Variación en atributos anatómicos asociados a la conducción y almacenamiento de agua, en tres poblaciones de Maihuenia poeppigii (Otto ex Pfeiff.) K. Schum. (Cactaceae) en un gradiente altitudinal, Gayana Botanica, 2016, 73(1):9-18, doi: 10.4067/s0717-66432016000100002
Porównanie trzech populacji Maihuenia poeppigii w chilijskim gradiencie wysokości. Autorzy mierzyli wielkość i gęstość naczyń drewna, wysokość poduszek oraz udział wody w liściach i pędach. Wyniki pokazują odmienną budowę układu przewodzącego i zróżnicowanie sukulencji między stanowiskami.
Ecological and metabolic implications of the nurse effect of Maihueniopsis camachoi in the Atacama Desert
Díaz F. P., Dussarrat T., Carrasco-Puga G., Colombié S., Prigent S., Decros G., Bernillon S., Cassan C., Flandin A., Guerrero P. C., Gibon Y., Rolin D., Cavieres L. A., Pétriacq P., Latorre C., Gutiérrez R. A., Ecological and metabolic implications of the nurse effect of Maihueniopsis camachoi in the Atacama Desert, New Phytologist, 2024, 241(3):1074-1087, doi: 10.1111/nph.19415
Terenowe i metabolomiczne badanie roli Maihueniopsis camachoi jako rośliny opiekuńczej. Porównuje pokrycie roślinności, temperaturę gleby i skład metabolitów roślin towarzyszących wzdłuż gradientu wysokości na Atakamie. Szczegółowo analizuje związek kaktusa z Atriplex imbricata.
Genome Sequence of Arthrobacter sp. Strain ATA002, a Seed Endophytic Bacterium from the Atacama Desert
Oses Pedraza R., Mitzscherling J., Lipus D., Wagner D., Bartholomäus A., Genome Sequence of Arthrobacter sp. Strain ATA002, a Seed Endophytic Bacterium from the Atacama Desert, Microbiology Resource Announcements, 2023, 12(5):e00027-23, doi: 10.1128/mra.00027-23
Opis izolacji bakterii Arthrobacter sp. ATA002 z nasion Maihueniopsis domeykoensis i sekwencjonowania jej genomu. Podaje wielkość złożonej sekwencji, zawartość GC, ocenę jakości i położenie taksonomiczne szczepu. Publikacja udostępnia dane genomowe do dalszych badań.
A new combination in Tephrocactus Lem. (Cactaceae)
Stuppy W., A new combination in Tephrocactus Lem. (Cactaceae), Kew Bulletin, 2001, 56(4):1003-1005, doi: 10.2307/4119314
Porównanie budowy nasion prowadzące do przeniesienia Puna bonnieae do Tephrocactus. Autor opisuje osłonę pochodzącą ze sznureczka zalążka i kształt zarodka, zestawiając je z Puna clavarioides, obecnie Maihueniopsis clavarioides.
Complete genome sequence of Cellulomonas sp. strain ATA003
Bartholomäus A., Mitzscherling J., Lipus D., Wagner D., Lavin P., Contreras R., Oses R., Complete genome sequence of Cellulomonas sp. strain ATA003, Microbiology Resource Announcements, 2024, 13(6):e01037-23, doi: 10.1128/mra.01037-23
Opis bakterii Cellulomonas sp. ATA003 wyizolowanej z nasion Maihueniopsis domeykoensis. Przedstawia hodowlę izolatu, sekwencjonowanie Nanopore, składanie kolistego genomu i jego ocenę bioinformatyczną. Obejmuje porównania taksonomiczne oraz numery zdeponowanych sekwencji.
Expansion of the genus Bevemovirus: Novel genome discovery and evidence for virus–host co-segregation
Baek S., Hahn Y., Lee S. C., Expansion of the genus Bevemovirus: Novel genome discovery and evidence for virus–host co-segregation, Gene, 2025, 962:149573, doi: 10.1016/j.gene.2025.149573
Analiza publicznych transkryptomów ujawnia dziewięć nowych sekwencji wirusów spokrewnionych z Bevemovirus, między innymi w danych Maihueniopsis conoidea. Autorzy porównują organizację genomów i drzewa pokrewieństwa wirusów oraz gospodarzy. Hipoteza współdziedziczenia wynika z analiz sekwencji, bez doświadczenia nad drogą transmisji.
Pollen morphology of Cactaceae in Northern Chile
Miesen F., de Porras M. E., Maldonado A., Pollen morphology of Cactaceae in Northern Chile, Gayana Botánica, 2015, 72(2):258-271, doi: 10.4067/S0717-66432015000200010
Atlas przedstawia pyłek czternastu gatunków północnego Chile w mikroskopii świetlnej. Zawiera opis Airampoa ayrampo (w publikacji Tunilla soehrensii).
Phylogenetic reconstruction of the genus Tephrocactus (Cactaceae) based on molecular, morphological, and cytogenetical data
Las Peñas M. L., Kiesling R., Bernardello G., Phylogenetic reconstruction of the genus Tephrocactus (Cactaceae) based on molecular, morphological, and cytogenetical data, Taxon, 2019, 68(4):714-730, doi: 10.1002/tax.12092
Analiza pokrewieństwa łączy dwa markery chloroplastowe z morfologią, liczeniem chromosomów, cytometrią i mapowaniem rDNA. Obejmuje taksony ujmowane w 2019 roku jako 12 gatunków Tephrocactus. Dokumentuje duże zróżnicowanie ploidalności i rekonstruuje historię wybranych cech.
Morphology and mechanical properties of junctions: Implications on the success of clonal spread of cacti
Almirón M. G., Martínez Carretero E. E., Navas M. D., Pantano M. V., Morphology and mechanical properties of junctions: Implications on the success of clonal spread of cacti, Journal of Arid Environments, 2016, 128:8-11, doi: 10.1016/j.jaridenv.2016.01.001
Doświadczenie biomechaniczne na 30 trójczłonowych gałęziach Tephrocactus aoracanthus. Autorzy mierzyli geometrię członów, powierzchnię ich połączeń, ugięcie i obciążenie powodujące rozdzielenie. Wyniki wiążą większą kruchość młodych połączeń z rozmnażaniem klonalnym.
Linking hydrological, geomorphological and biological properties in hyper-arid conditions: Distribution processes of a dominant clonal cactus by run-off
Almirón M. G., Martínez Carretero E. E., Navas Kaluza M. D., Rothis L. M., Linking hydrological, geomorphological and biological properties in hyper-arid conditions: Distribution processes of a dominant clonal cactus by run-off, Austral Ecology, 2019, 44(2):209-215, doi: 10.1111/aec.12665
Terenowe doświadczenie nad przenoszeniem członów Tephrocactus aoracanthus przez spływ wody po ulewach. Śledzono 30 oznakowanych członów w korycie i 30 poza jego zasięgiem, uwzględniając mikrorelief oraz zatrzymywanie przez krzewy. Praca opisuje transport na setki metrów i zmiany położenia po kolejnych opadach.
Identification and typification of Opuntia aulacothele and a new combination in the genus Tephrocactus (Cactaceae, Opuntioideae)
Kiesling R., Las Peñas M. L., Oakley L. J., Identification and typification of Opuntia aulacothele and a new combination in the genus Tephrocactus (Cactaceae, Opuntioideae), Bradleya, 2023, 41:95-104, doi: 10.25223/brad.n41.2023.a5
Praca dotyczy tożsamości i typifikacji Opuntia aulacothele oraz kombinacji Tephrocactus aulacothele. Abstrakt przedstawia związki tej nazwy z nazwami T. weberi, T. setiger i T. deminutus. Dostępny był abstrakt. Bieżące ujęcie przyjętych nazw i synonimów sprawdzono osobno w POWO.
Kaktusy i Inne — zeszyt 6
[Autor nieustalony, Kaktusy i Inne — zeszyt 6, Kaktusy i Inne, 2005c, nr 6]
Zeszyt z 2005 roku zachowany w prywatnym archiwum Konrada Szychowskiego. Udostępnione fragmenty obejmują materiały o rodzajach Ariocarpus, Copiapoa, Hylotelephium, Opuntia, Pediocactus, Sclerocactus, Tephrocactus.
Egzemplarz w udostępnionych materiałach
Morphological response of a cactus to cement dust pollution
Drack J. M. E., Vázquez D. P., Morphological response of a cactus to cement dust pollution, Ecotoxicology and Environmental Safety, 2018, 148:571-577, doi: 10.1016/j.ecoenv.2017.10.046
Badanie reakcji Tephrocactus aoracanthus na pył cementowy łączy obserwacje w terenie, przesadzanie roślin między stanowiskami i kontrolowane nanoszenie pyłu. Porównuje ciernie, średnicę członów oraz ich świeżą i suchą masę. Poszczególne układy doświadczenia dały różne odpowiedzi cech morfologicznych.
Assessing success in attempts to eradicate an emerging invader plant: Tephrocactus articulatus (Pfeiff.) Backeb in arid areas of South Africa
Mokotjomela T. M., Vukeya L. R., Guo D., Mbele T. J., Xivuri T., Kuhudzai A. G., Assessing success in attempts to eradicate an emerging invader plant: Tephrocactus articulatus (Pfeiff.) Backeb in arid areas of South Africa, Journal of Arid Environments, 2024, 220:105101, doi: 10.1016/j.jaridenv.2023.105101
Ocena zwalczania introdukowanego Tephrocactus articulatus na 16 stanowiskach w Republice Południowej Afryki. Praca łączy pomiary zmian liczebności z modelowaniem klimatycznej przydatności siedlisk. Przedstawia wyniki zabiegów oraz prognozy zależne od przyjętego scenariusza klimatu.
Divergence time estimation and mapping of morphological and cytogenetical data in the southern South American geophyte genus Pterocactus (Cactaceae)
Las Peñas M. L., Bernardello G., Divergence time estimation and mapping of morphological and cytogenetical data in the southern South American geophyte genus Pterocactus (Cactaceae), Taxon, 2021, 70(3):552-569, doi: 10.1002/tax.12497
Filogeneza dziesięciu ówcześnie wyróżnianych gatunków Pterocactus na podstawie trzech markerów chloroplastowych. Praca zestawia budowę pędów i cierni, położenie kwiatów, liczbę chromosomów oraz zawartość DNA. Zawiera także modelowe oszacowanie czasu różnicowania rodzaju.
Pollen development and morphology in four species of Pterocactus (Cactaceae)
Gotelli M. M., Scambato A., Galati B., Kiesling R., Pollen development and morphology in four species of Pterocactus (Cactaceae), Annales Botanici Fennici, 2009, 46(5):409-415, doi: 10.5735/085.046.0505
Badanie rozwoju pylników i pyłku czterech gatunków Pterocactus w mikroskopii świetlnej i skaningowej. Opisuje tkanki ściany pylnika, powstawanie mikrospor, dwukomórkowy pyłek i cechy jego osłony. Zestawia różnice między P. australis, P. araucanus, P. hickenii i P. valentini, w pracy zapisanym jako P. valentinii.
Seed germination and seedling growth of the geophytic Pterocactus tuberosus (Cactaceae)
Kin A. G., Mazzola M. B., Cenizo V. J., Seed germination and seedling growth of the geophytic Pterocactus tuberosus (Cactaceae), Journal of the Torrey Botanical Society, 2015, 142(4):283-291, doi: 10.3159/torrey-d-14-00056.1
Doświadczenia nad wpływem potencjału wody, temperatury i światła na kiełkowanie Pterocactus tuberosus. Osobna część porównuje wzrost młodych siewek przy trzech częstotliwościach podlewania. Wyniki opisują różnicę między warunkami kiełkowania a tolerancją suszy po wytworzeniu organów spichrzowych.
Epidermal characters of Pterocactus (Opuntioideae, Cactaceae)
Faigón A., Galati B. G., Rosenfeldt S., Kiesling R., Epidermal characters of Pterocactus (Opuntioideae, Cactaceae), Haseltonia, 2011, 16(1):57-66, doi: 10.2985/1070-0048-16.1.57
Mikroskopowe porównanie epidermy ośmiu gatunków Pterocactus. Zawiera opisy aparatów szparkowych, brodawek komórek skórki, rzeźby kutykuli i rozmieszczenia wosków. Autorzy omawiają znaczenie tych cech w rozróżnianiu podobnych gatunków.
Typification of Opuntia australis (Cactaceae) with an original plate from 1882 and history of the plant’s finding
Kiesling R., Catrix J. R., Tessier F., Schweich D., Typification of Opuntia australis (Cactaceae) with an original plate from 1882 and history of the plant’s finding, Boletín de la Sociedad Argentina de Botánica, 2021, 56(1):45-54, doi: 10.31055/1851.2372.v56.n1.30584
Historia odkrycia Pterocactus australis podczas wyprawy statku Le Volage w 1882 roku. Analiza notatek Webera, rysunku Heimscha i okazów zielnikowych prowadzi do wyznaczenia neotypu oraz epitypu nazwy Opuntia australis. Praca zawiera również informacje o siedliskach i zmienności cierni.