Nazwa i cechy kwiatu
Aktualna kombinacja to Tephrocactus aulacothele subsp. deminutus (w cytowanej analizie T. weberi var. deminutus). Wspólne z podgatunkiem nominatywnym są walcowate człony, igłowate ciernie, żółty okwiat oraz suche, otwierające się owoce. [2-WWW] [Las Peñas i wsp. 2019]
W macierzy cech z 2019 roku odmianę deminutus wyróżniały cierniste zakończenia działek. Ta cecha dotyczy konkretnej okolicy kwiatu, odmiennej od cierni w areolach właściwego pędu. Rozpoznanie podgatunku opiera się na zestawie cech całej rośliny, z uwzględnieniem pochodzenia. [Las Peñas i wsp. 2019, załącznik 1]
Cytotyp i granice ujęcia
Badany materiał był diploidalny, z 2n = 22. W drzewie chloroplastowym należał do linii opisywanej wówczas jako T. weberi. Wynik można więc odnieść do tego podgatunku bez przenoszenia go na wszystkie rośliny obecnie obejmowane nazwą T. aulacothele. [Las Peñas i wsp. 2019] [2-WWW]
W opracowaniu nomenklatorycznym z 2023 roku zaproponowano szersze powiązania nazwy deminutus z innymi nazwami tej grupy. POWO przyjmuje obecnie T. abditus osobno. Atlas zachowuje ten podział, a historyczne ujęcie pozostawia w opisie źródła. [Kiesling i wsp. 2023] [2-WWW]
Synonimy i nazwy w literaturze
Tephrocactus setiger subsp. deminutus · Tephrocactus weberi subsp. deminutus · Tephrocactus weberi var. deminutus · Ursopuntia textoris var. deminuta [2-WWW]