Zmienność pędów
W szerokim ujęciu gatunek obejmuje formy o kulistych, jajowatych i bardziej wydłużonych członach. W pracy z 2019 roku rozróżniono między innymi odmiany articulatus, oligacanthus i strobiliformis. Nazwy te odnoszą się do określonego podziału zmienności w publikacji. Współczesna karta obejmuje je w przyjętym gatunku T. articulatus. [Las Peñas i wsp. 2019] [2-WWW]
Człony łączą się wąskimi, łatwo pękającymi odcinkami. Ciernie mogą być silnie spłaszczone, lecz ich forma i obecność zależą od rośliny. Liście szybko opadają. Kwiaty mają jasny okwiat, a owoce wysychają i otwierają się po dojrzeniu. Otaczająca nasiono tkanka jest korkowata. [Las Peñas i wsp. 2019]
Wiele zestawów chromosomów
W tabeli cytogenetycznej pracy z 2019 roku dla badanego materiału odmian articulatus i oligacanthus podano 2n = 88, a dla odmiany strobiliformis 2n = 77. Przy podstawowej liczbie x = 11 odpowiada to ośmiu i siedmiu zestawom. Oznaczenia odmian i numery okazów pomagają zachować zakres tych wyników. [Las Peñas i wsp. 2019, tabela 2]
Tak duża zmienność liczby chromosomów współwystępuje z łatwym rozmnażaniem przez człony. Wytwarzanie następnych roślin z fragmentów pędu pozwala utrzymać dany genotyp niezależnie od regularnego powstawania nasion. Znaczenie rozmnażania klonalnego dla badanego rodzaju rozpatrywano w analizie cytogenetycznej. [Las Peñas i wsp. 2019]
Przemieszczanie i nowe stanowiska
U tego gatunku łatwe odłączanie członów tworzy drogę rozmnażania klonalnego. Mechanikę transportu wodnego szczegółowo zbadano u pokrewnego T. aoracanthus. Wyniki tego doświadczenia i ich zakres opisano w osobnym artykule o spływie opadowym. [Las Peñas i wsp. 2019] [Almirón i wsp. 2019]
Poza rodzimym obszarem gatunek zadomowił się między innymi w Republice Południowej Afryki. W pracy z 2024 roku porównano wyniki zabiegów ograniczających jego populacje na 16 stanowiskach. Opublikowany abstrakt opisuje zróżnicowaną skuteczność oraz model potencjalnych siedlisk. Jest to odrębny kontekst ekologii rośliny wprowadzonej poza naturalny zasięg. [Mokotjomela i wsp. 2024]
Uprawa w materiałach archiwalnych
Archiwalny przegląd uprawy tefrokaktusów opisuje suchy spoczynek w temperaturze nieprzekraczającej 10°C oraz rozmnażanie przez ukorzenianie odłączonych członów. Autor zwraca uwagę, że silne przesuszenie może nasilać ich odpadanie. Zalecenia dotyczą omawianej grupy, bez wyznaczonego minimum temperatury ani osobno oznaczonego odsetka ukorzeniania tego gatunku. Zachowany wcześniejszy profil archiwalny zawiera odniesienie do stron materiału. [Kaktusy i Inne 2005c, s. pliku 2–4]
Synonimy i nazwy w literaturze
Cereus articulatus · Cereus polymorphus · Cereus syringscanthus · Opuntia andicola · Opuntia andicola var. fulvispina · Opuntia articulata · Opuntia calva · Opuntia diademata · Opuntia diademata f. calva · Opuntia diademata var. calva · Opuntia diademata var. inermis · Opuntia diademata var. oligacantha · Opuntia diademata var. polyacantha · Opuntia glomerata f. papyracantha · Opuntia glomerata var. calva · Opuntia glomerata var. inermis · Opuntia glomerata var. polycantha · Opuntia papyracantha · Opuntia polymorpha · Opuntia strobiliformis · Opuntia syringacantha · Opuntia turpinii · Opuntia turpinii var. polymorpha · Tephrocactus andicola · Tephrocactus articulatus f. papyracanthus · Tephrocactus articulatus f. syringacanthus · Tephrocactus articulatus var. calvus · Tephrocactus articulatus var. diadematus · Tephrocactus articulatus var. inermis · Tephrocactus articulatus var. oligacanthus · Tephrocactus articulatus var. papyracanthus · Tephrocactus articulatus var. polyacanthus · Tephrocactus articulatus var. syringacanthus · Tephrocactus calvus · Tephrocactus diadematus · Tephrocactus diadematus var. calvus · Tephrocactus glomeratus var. andicola · Tephrocactus glomeratus var. fulvispinus · Tephrocactus glomeratus var. inermis · Tephrocactus inermis · Tephrocactus strobiliformis · Tephrocactus turpinii [2-WWW]