Człony i rozmieszczenie cech
Materiał porównany w 2019 roku miał włókniste korzenie i kuliste człony pozbawione cierni w zastosowanej macierzy cech. Liście opadały, a połączenia między członami oceniono jako pośrednio trwałe. Kwiaty zaliczono do jasnej grupy barw. Owoc jest suchy i otwierający się, z nasionami w korkowatej osłonie. [Las Peñas i wsp. 2019, załącznik 1]
W odróżnieniu od T. bonnieae i T. recurvatus badane rośliny nie miały typowego zgrubiałego korzenia geofitu. Wspólne pochodzenie tej trójki pokazuje więc, że podobieństwo budowy części podziemnej może zmieniać się nawet wewnątrz niewielkiej linii rodowej. [Las Peñas i wsp. 2019]
Dwa cytotypy
Dla okazu dokumentacyjnego Las Peñas 577 podano 2n = 44, natomiast dla okazu 288, również z Salty, 2n = 88. Przy x = 11 odpowiada to tetraploidowi i oktoploidowi. Nazwa gatunku obejmuje zatem materiał o różnej liczbie zestawów chromosomów. [Las Peñas i wsp. 2019, tabela 2]
W analizie chloroplastowej T. molinensis należał do tej samej głównej linii co T. bonnieae, T. recurvatus, T. nigrispinus i T. verschaffeltii. Porównanie osobno cech pędu, korzeni i nasienia ułatwia odczytanie tej grupy, której przedstawiciele mają bardzo różny wygląd. [Las Peñas i wsp. 2019]
Synonimy i nazwy w literaturze
Maihueniopsis molinensis · Opuntia denudata · Opuntia molinensis · Tephrocactus molinensis var. denudatus [2-WWW]