Budowa rośliny
W zestawieniu morfologicznym gatunek ma włókniste korzenie, kuliste człony i sezonowo opadające liście. Człony są uzbrojone w ciernie o igłowatym kształcie, a ich połączenia mają pośrednią trwałość. Układ ten różni się od geofitycznych kęp T. bonnieae i od wydłużonych pędów T. aulacothele. [Las Peñas i wsp. 2019, załącznik 1]
Kwiaty należą do jasnej, biało-różowej grupy barw przyjętej w macierzy cech. Na pędowej części kwiatu występują ciernie, a działki mają ostre, wydłużone zakończenia. Dojrzały owoc jest suchy i otwierający się. Osłona nasienia ma korkowatą budowę. [Las Peñas i wsp. 2019]
Materiał z San Juan
Okazy analizowane cytogenetycznie i molekularnie pochodziły z prowincji San Juan. Dla badanego materiału stwierdzono 2n = 22. W drzewie chloroplastowym gatunek należał do grupy obejmującej T. alexanderi, T. geometricus, T. articulatus i T. aoracanthus. [Las Peñas i wsp. 2019, tabela 2 i załącznik 2]
Aktualna baza POWO przyjmuje T. halophilus jako osobny gatunek. Starsze kombinacje nazw powiązano z tym rekordem w wyszukiwarce. Zachowanie pochodzenia konkretnego materiału pozwala zestawić roślinę kolekcyjną z opisanymi okazami i uniknąć przenoszenia wyniku jednej populacji na wszystkie okazy oznaczone podobnie. [2-WWW] [Las Peñas i wsp. 2019]
Synonimy i nazwy w literaturze
Opuntia halophila · Tephrocactus ovatus subsp. halophilus [2-WWW]