Liściasty pokrój
Rośliny zachowują płaskie, mięsiste blaszki liściowe na wydłużonych pędach. Obecność areoli i glochidiów wiąże je z Opuntioideae. Podobieństwo liści do Pereskia jest łatwo widoczne, natomiast filogenomika lokuje Pereskiopsis w Cylindropuntieae, w obrębie opuncjowatych. [Martin i Wallace 2000] [Majure i wsp. 2019]
Zróżnicowanie metabolizmu
Martin i Wallace badali P. aquosa, P. diguetii, P. porteri oraz materiał oznaczony jako P. gatesii (obecnie synonim P. porteri). Pędy ulistnione pobierały CO₂ w dzień i w nocy, przy różnym udziale obu faz. W liściach i łodygach wzrastała nocą kwasowość, częściowo dzięki ponownemu wiązaniu CO₂ uwalnianego w oddychaniu. Zachowanie odrębnych prób z publikacji pozwala śledzić także zmienność wewnątrz dzisiejszego ujęcia gatunku. [Martin i Wallace 2000] [2-WWW]
Susza zmienia porę asymilacji
Doświadczenie z P. porteri pokazało szybkie zahamowanie asymilacji dziennej podczas suszy i wzrost względnego znaczenia pobierania nocnego. Przejście to zachodziło wraz ze zmniejszeniem całodobowego dopływu węgla. Długotrwałe liście są więc aktywnym elementem regulacji gospodarki wodnej i węglowej. [Nobel i Hartsock 1987]
Nazwy w kolekcjach
POWO przyjmuje sześć gatunków rodzaju. Wśród starszych nazw P. spathulata i P. velutina należą do synonimiki P. diguetii, a P. gatesii do P. porteri. Opisy badań zachowują nazwę źródłową w nawiasie przy nazwie przyjętej. [2-WWW]