Budowa i nazwa
Współczesna nazwa przyjęta to Pereskiopsis aquosa (F.A.C.Weber) Britton & Rose. Materiał badany przez Martina i Wallace’a miał trwałe, niewielkie, płaskie i mięsiste liście oraz grube, twarde pędy. Taka budowa umożliwia oddzielny pomiar funkcji liścia i łodygi. [2-WWW] [Martin i Wallace 2000]
Pobieranie węgla przez dwa organy
Przy temperaturze 30/20°C i czternastogodzinnym dniu ulistnione pędy pobierały CO₂ zarówno za dnia, jak i w nocy, z przewagą asymilacji dziennej. Zielone łodygi wykazywały dodatni bilans w obu fazach. Dzienna krzywa ulistnionych pędów miała spadek około południa, podobnie jak u pozostałych badanych Pereskiopsis. [Martin i Wallace 2000]
Kwasy organiczne i recykling CO₂
Nocnemu pobieraniu CO₂ towarzyszył wzrost kwasowości liści i łodyg. Część tego wzrostu wynikała z ponownego wiązania CO₂ wytworzonego wewnątrz rośliny. W badanej łodydze udział wewnętrznego źródła węgla w nocnym przyroście kwasów był istotny, mimo zachowanej wymiany z atmosferą. Wynik dokumentuje ciągłość między fotosyntezą dzienną, CAM i recyklingiem oddechowym w jednym organizmie. [Martin i Wallace 2000]
Synonimy i nazwy w literaturze
Grusonia aquosa · Opuntia aquosa [2-WWW]