Sukulenty z rodziny Apocynaceae
Stapelia należy do Apocynaceae, podrodziny Asclepiadoideae. Mięsiste pędy są przystosowane do gromadzenia wody, a największe zróżnicowanie cech związanych z rozrodem widoczne jest w kwiatach. Pyłek pozostaje zlepiony w pyłkowiny, przenoszone przez owady za pomocą wyspecjalizowanego aparatu czepnego. [Meve i Liede 1994] [Bruyns i wsp. 2014]
Pokrewieństwo i szerokie ujęcie Ceropegia
Badania molekularne wykazały zagnieżdżenie stapeliowych w szerszej linii Ceropegia. Bruyns i współautorzy zaproponowali w 2017 r. włączenie rodzajów stapeliowych do rozbudowanej Ceropegia, z podziałem na sekcje. POWO nadal przyjmuje rodzaj Stapelia; oba ujęcia funkcjonują więc w aktualnej literaturze. Przykładem jest Stapelia hirsuta var. hirsuta, badana w 2026 r. jako Ceropegia pulvinata var. pulvinata. [Bruyns i wsp. 2017] [Shuttleworth i wsp. 2026] [2-WWW]
Zapach i dotyk
W kwiatach stapeliowych substancje zapachowe powstają w żywych tkankach wydzielniczych, zwanych osmoforami. Analizy różnych gatunków wykazują odmienne udziały lotnych związków siarki, fenoli, aldehydów i kwasów organicznych. O skuteczności przywabiania decyduje mieszanina sygnałów chemicznych i cech powierzchni kwiatu. [Jürgens i wsp. 2006] [Płachno i wsp. 2010]
U S. hirsuta var. hirsuta eksperymentalne usunięcie włosków skróciło czas sondowania kwiatu przez muchówki. Różnice między żółtymi i bordowymi kwiatami badanej populacji miały mniejsze znaczenie dla zachowania owadów. Wyniki pokazują funkcjonalną rolę szczegółów budowy, którą można sprawdzać przez manipulację poszczególną cechą. [Shuttleworth i wsp. 2026]