Budowa i zróżnicowanie
W opracowaniu z 2010 roku pędy Lymanbensonia opisano jako początkowo wzniesione, następnie rozchylone lub zwisające. Zachowują zdolność dalszego wzrostu, a starsze odcinki pozostają częścią rośliny. Rozgałęzienia rozwijają się także w środkowych częściach pędu. Brzegi spłaszczonych odcinków są karbowane, a areole noszą ciernie, szczecinki i włoski. [Korotkova i wsp. 2010, s. 166]
Kwiaty są zwykle pojedyncze, promieniste, wąsko dzwonkowate do rurkowatych. Ich listki rozsuwają się przede wszystkim w części szczytowej. U czterech gatunków omawianych w 2010 roku barwa obejmowała róż, czerwień, pomarańcz i magentę, a u L. brevispina biel. Powierzchnia owoców jest gładka i pozbawiona cierni. [Korotkova i wsp. 2010, s. 166]
Rozpoznawanie gatunków
Zestawienie obejmuje cechy diagnostyczne czterech gatunków w kluczu z 2010 roku. Piąty, L. choquequiraensis, opisany w 2020 roku, ma osobną notę nomenklatoryczną. [Korotkova i wsp. 2010] [3-WWW]
| Gatunek | Cecha diagnostyczna |
|---|---|
| L. brevispina | Białe kwiaty, areole kwiatowe niewgłębione głęboko w pęd |
| L. crenata | Kwiaty pomarańczowe do magentowych, krótsze niż u L. micrantha, bez wyraźnej rurki receptakularnej |
| L. incachacana | Głęboko osadzone areole kwiatowe z gęstymi pęczkami włosków i szczecinek |
| L. micrantha | Kwiaty długości 3–4 cm z dobrze rozwiniętą rurką receptakularną |
Góry i niezależne powstanie epifityzmu
Rodzaj obejmuje rośliny południowego Ekwadoru, Peru i boliwijskich Andów. Występują w nim gatunki epifityczne oraz formy skalne. U L. micrantha badania terenowe z doliny Sandia dokumentują wzrost na porośniętych porostami skałach i stromych ścianach na wysokości 2200–3200 m. [Korotkova i wsp. 2010, Korotkova i wsp., s. 166. Hoxey, s. 191–192] [Hoxey 2016, Korotkova i wsp., s. 166. Hoxey, s. 191–192]
Dawne umieszczanie tych gatunków w Rhipsalis, Lepismium lub Pfeiffera wynikało z podobnych cech pędów i sposobu wzrostu. Analizy z 2010 roku rozdzieliły te podobieństwa od pokrewieństwa. Epifityzm w linii Lymanbensonia powstał niezależnie od epifityzmu wielu innych kaktusów. Przebieg analizy opisano w artykule o pokrewieństwie z Calymmanthium. [Korotkova i wsp. 2010]