Podobny pęd w różnych liniach
Epifityczny sposób życia pojawiał się u kaktusów więcej niż raz. Spłaszczone pędy zwiększają powierzchnię wystawioną na światło, a zwisający lub rozchylony pokrój pozwala zajmować podpory i skalne półki. Zbliżone cechy mogły rozwinąć się w liniach o różnym pochodzeniu. W dawnej klasyfikacji podobieństwa te przyczyniały się do łączenia gatunków w rodzajach Rhipsalis, Lepismium i Pfeiffera. [Korotkova i wsp. 2010]
Korotkova i współautorzy porównali sekwencje ośmiu regionów genomu chloroplastowego w badaniach nad zakresem Pfeiffera. Połączenie danych molekularnych z morfologią pozwoliło rozdzielić grupy, które przypominały się pokrojem, a zajmowały odmienne miejsca w drzewie rodziny. [Korotkova i wsp. 2010, metody]
Wynik dla Lymanbensonia
Materiał Lymanbensonia brevispina, L. incachacana i L. micrantha (w starszych ujęciach odpowiednie gatunki Pfeiffera) utworzył odrębną linię. W szerszej analizie była ona siostrzana wobec Calymmanthium. Autorzy przywrócili nazwę Lymanbensonia i opisali plemię Lymanbensonieae dla obu rodzajów. [Korotkova i wsp. 2010, s. 159–166]
Włączenie L. crenata oparto na morfologii i wcześniejszej dokumentacji, ponieważ tego gatunku nie objęto sekwencjonowaniem. Opracowanie rozróżniało zatem materiał bezpośrednio obecny w analizie molekularnej i gatunek przypisany na podstawie pozostałych cech. Współczesna L. choquequiraensis została opisana później, w 2020 roku. [Korotkova i wsp. 2010][3-WWW]
Co różni bliskich krewnych
| Cecha | Calymmanthium | Lymanbensonia |
|---|---|---|
| Pokrój | Rozgałęzione krzewy lub drzewa | Rośliny mniejsze, wzniesione, rozchylone lub zwisające |
| Pęd | Kilka cienkich, skrzydlastych żeber | Spłaszczony lub kanciasty, zależnie od gatunku |
| Podłoże | Wzrost naziemny | Wzrost naziemny, na skałach lub epifityczny |
| Pąk kwiatowy | Ukryty wewnątrz osłony krótkopędu, otwierającej się przed kwitnieniem | Bardziej typowa architektura, z wyeksponowanym rozwijającym się okwiatem |
Różnica pokroju obejmuje rozmiar całej rośliny, szerokość pędów i sposób zajmowania przestrzeni. U L. micrantha udokumentowano wzrost na skalnych ścianach doliny Sandia. To ważny szczegół biologii rodzaju, ponieważ część jego gatunków jest epifityczna, a ten konkretny materiał terenowy był skalny. [Hoxey 2016, s. 191–192]
Znaczenie klasyfikacji z 2025 roku
De Vos i współautorzy włączyli Calymmanthium do analizy setek genów jądrowych i zachowali Lymanbensonieae. Lymanbensonia nie została objęta nowym próbkowaniem, a jej przypisanie oparto na wcześniejszych wynikach. Publikacja dostarcza więc nowego kontekstu dla umiejscowienia plemienia, przy zachowaniu historycznej podstawy związku obu rodzajów. [de Vos i wsp. 2025]
W części najwcześniejszych rozgałęzień Cactoideae drzewa oparte na różnych zbiorach genów wykazywały rozbieżności. Autorzy analizowali zgodność sygnału między genami. Takie podejście ujawnia zarówno stabilne grupy, jak i węzły, których dokładne relacje wymagają dalszego rozstrzygnięcia. [de Vos i wsp. 2025]
Nazwy pozwalające odczytać starsze prace
W atlasie użyto nazw Lymanbensonia brevispina (dawniej Lepismium brevispinum lub Pfeiffera brevispina), L. incachacana (dawniej Rhipsalis incachacana) i L. micrantha (dawniej Cereus micranthus lub Acanthorhipsalis micrantha). Dawne kombinacje zachowują informację o tym samym materiale w historii badań. [Korotkova i wsp. 2010]
Karty Lymanbensonia opisują poszczególne gatunki i ich cechy rozpoznawcze. Kartę Calymmanthium uzupełnia opracowanie niezwykłego rozwoju jego kwiatu. [de Vos i wsp. 2025][Korotkova i wsp. 2010]
A phylogenetic analysis of Pfeiffera and the reinstatement of Lymanbensonia as an independently evolved lineage of epiphytic Cactaceae within a new tribe Lymanbensonieae
Korotkova N., Zabel L., Quandt D., Barthlott W., A phylogenetic analysis of Pfeiffera and the reinstatement of Lymanbensonia as an independently evolved lineage of epiphytic Cactaceae within a new tribe Lymanbensonieae, Willdenowia, 2010, 40(2):151-172, doi: 10.3372/wi.40.40201
Analizy ośmiu regionów chloroplastowych rozdzielają dawną Pfeiffera na odrębne linie i wskazują pokrewieństwo Lymanbensonia z Calymmanthium. Praca zawiera opisy porównawcze pędów, kwiatów i owoców, klucz do sześciu gatunków Pfeiffera oraz nowe kombinacje nazw. Omawia zmienność Pfeiffera boliviana i odmienny wynik pokrewieństwa P. miyagawae zależnie od sposobu analizy.
International Plant Names Index
Autorstwo i publikacja nazw botanicznych. Rejestr nomenklatoryczny nie przesądza o przyjęciu taksonu.
Dostęp 2026-10-08.
Phylogenomics and classification of Cactaceae based on hundreds of nuclear genes
de Vos J. M., Eggli U., Nyffeler R., Larridon I., McGinnie C., Epitawalage N., Maurin O., Forest F., Baker W. J., Phylogenomics and classification of Cactaceae based on hundreds of nuclear genes, Plant Systematics and Evolution, 2025, 311(5):28, doi: 10.1007/s00606-025-01948-z
Badanie analizuje setki genów jądrowych i ich zgodność w rekonstrukcji pokrewieństwa Cactaceae. Przedstawia zrewidowaną klasyfikację podrodzin, plemion i rodzajów wraz z charakterystyką morfologiczną.
Notes on the cacti of the Sandia valley, Puno, Peru and a description of a new species of Echinopsis (Cactaceae)
Hoxey P., Notes on the cacti of the Sandia valley, Puno, Peru and a description of a new species of Echinopsis (Cactaceae), Bradleya, 2016, 34:187-199, doi: 10.25223/brad.n34.2016.a7
Relacja z doliny Sandia w Peru opisuje stanowiska, wysokości występowania i cechy kilku kaktusów. Część dotycząca Lymanbensonia micrantha przedstawia skalne siedliska, budowę pędów, różowe kwiaty, komorę nektarową i owoce.
