Lymanbensonia brevispina

Kwiaty i sposób wzrostu

Białe kwiaty stanowią cechę wyróżniającą ten gatunek w kluczu Korotkovej i współautorów. Areole kwiatowe leżą powierzchniowo, w odróżnieniu od głęboko osadzonych areoli L. incachacana. Kwiaty mają wąską, dzwonkowatą postać, odpowiadającą diagnozie rodzaju. [Korotkova i wsp. 2010, s. 166]

POWO podaje Ekwador i północne Peru oraz epifityczny sposób życia w wilgotnej strefie tropikalnej. W ujęciu biogeograficznym z 2010 roku północnoperuwiańska część zasięgu zbliża ten gatunek do naziemnego Calymmanthium substerile. Pokrewieństwo tych roślin łączy zatem odmienne formy wzrostu w częściowo wspólnym regionie Andów. [2-WWW] [Korotkova i wsp. 2010, s. 162–166]

Nazwy w starszych materiałach

Przyjęta nazwa to Lymanbensonia brevispina. W badaniu molekularnym z 2010 roku tę samą roślinę omawiano również jako Pfeiffera brevispina. Do jej historii nomenklatorycznej należą Lepismium brevispinum oraz Rhipsalis riocampanensis. Ostatnia nazwa dotyczy opisu materiału z Ekwadoru, który autorzy połączyli z tym gatunkiem. [2-WWW] [Korotkova i wsp. 2010, s. 166–167]

Publikacja szczegółowo rozpatruje daty i typy nazw. Lepismium brevispinum oparto na ilustracji Rittera, natomiast nazwa Pfeiffera brevispina była związana z okazem zielnikowym. Ta różnica wyjaśnia nietypową historię autorstwa i przenoszenia gatunku między rodzajami. [Korotkova i wsp. 2010, s. 166–167]

Dane o pokrewieństwie

Gatunek został uwzględniony w analizie sekwencji chloroplastowych z 2010 roku. Razem z L. micrantha i L. incachacana utworzył wyraźnie wspieraną linię odrębną od Pfeiffera w zawężonym znaczeniu. Zmianę nazwy podparły więc zarówno dane molekularne, jak i przegląd morfologii. [Korotkova i wsp. 2010, s. 159–163]