Pęd i system podziemny
Człony są walcowate, brunatnofioletowe w zestawieniu morfologicznym i pozbawione wyraźnych brodawek. Areole nie mają silnego wełnistego owłosienia. Cierń centralny jest cylindryczny, około 2 mm długości w materiale opisanym w tabeli. Kwiaty rozwijają się na końcu członu. [Las Peñas i Bernardello 2021, tabela 2]
Pod powierzchnią znajduje się zgrubiały układ korzeniowy związany z odtwarzaniem nadziemnych pędów. Owoc otwiera się wieczkiem i odsłania nasiona z obwodowym skrzydełkiem. W obrębie rodzaju ten układ łączy rozmnażanie z nasion z możliwością regeneracji wegetatywnej. [Las Peñas i Bernardello 2021]
Zasięg i cytotypy
W opracowaniu z 2021 roku zasięg gatunku opisano od Salty po Río Negro. Materiał obejmował formę typową i rośliny określane jako forma lelongii. Dla typowej formy policzono 2n = 22, a dla formy lelongii 2n = 44. Różnicę zachowano przy danych pochodzących z tych okazów. [Las Peñas i Bernardello 2021]
Badanie skórki wykazało naprzemienne pasma brodaweczkowatych uwypukleń komórek i odcinków gładkich. Te mikroskopowe papille różnią się od dużych brodawek widocznych na pędzie innych pterokaktusów. U P. tuberosus papille są wygięte, a zwykła powierzchnia kutykuli ma słabe, nieregularne prążkowanie. [Faigón i wsp. 2011]
Kiełkowanie w świetle i różnych temperaturach
Kin i współautorzy badali nasiona z La Pampy, przechowywane na sucho w temperaturze pokojowej. Doświadczenia prowadzono po 2–10 miesiącach od zbioru, po pięć powtórzeń z dziesięcioma nasionami. W ciągu 30 dni przy 25°C wykiełkowało średnio 84,0 ± 6,8% nasion w świetle oraz 58,0 ± 4,9% w ciemności. Podane rozproszenie jest błędem standardowym. [Kin i wsp. 2015]
W badanych wariantach 20–35°C oraz w cyklach 25/15 i 30/20°C końcowe kiełkowanie przekraczało 70%. Przy stałych 15°C i cyklu 20/10°C było znacznie niższe, a przy 40°C nie wystąpiło. Najszybszy przebieg uzyskano przy 30°C. Wyniki opisują kiełkowanie nasion na wilgotnym podłożu doświadczalnym. [Kin i wsp. 2015]
Woda w czasie kiełkowania
Potencjał wody obniżano roztworami glikolu polietylenowego. Przy 0 i −0,1 MPa kiełkowanie było wysokie. Przy −0,4 MPa silnie spadało, a przy −0,7 i −1,0 MPa większość nasion pozostawała bez wykiełkowania. Po przeniesieniu do wody destylowanej część z nich podejmowała kiełkowanie. [Kin i wsp. 2015]
Wynik oznacza zachowanie żywotności przez część nasion podczas przejściowego ograniczenia dostępności wody. Uruchomienie kiełkowania wymagało korzystniejszego uwodnienia. Szczegółowe zestawienie z Maihuenia patagonica i Maihueniopsis hickenii znajduje się w artykule o nasionach południowych kaktusów. [Kin i wsp. 2015] [Masini i wsp. 2014]
Wzrost młodych roślin
Osobno badano siewki tygodniowe i sześciotygodniowe. Rosły w szklarni w Santa Rosa, w mieszaninie grubego piasku i gleby piaszczysto-gliniastej w proporcji 1:2. Porównano podlewanie co 7 dni, co 21 dni i tylko na początku doświadczenia. Młodszą grupę obserwowano przez 85 dni, starszą przez 100 dni. [Kin i wsp. 2015]
Częstsze podlewanie zapewniało większą długość pędów i większą masę. Przy najsilniejszym ograniczeniu wody starsze siewki kurczyły pędy, a ich przyrost był znacznie mniejszy. Zdolność przetrwania suszy jest tu związana z oszczędnym funkcjonowaniem geofitu. Do uzyskania aktywnego wzrostu potrzebne są jednocześnie odpowiednia temperatura, światło i dostępna woda, w warunkach umożliwiających sprawne działanie korzeni. [Kin i wsp. 2015]
Synonimy i nazwy w literaturze
Opuntia kuntzei · Opuntia tuberosa · Opuntia tuberosa var. spinosa · Pterocactus decipiens · Pterocactus kuntzei · Pterocactus kuntzei f. lelongii · Pterocactus kurtzei · Pterocactus tuberosus f. lelongii [2-WWW]