Dwa gatunki z tej samej okolicy
Masini, Rovere i Pirk zebrali nasiona Maihuenia patagonica i Maihueniopsis hickenii w Auca Mahuida w Argentynie. Drugi gatunek opisali jako M. darwinii var. hickenii. Po 60 dniach przechowywania w 5°C porównali kontrolę, wilgotną stratyfikację w chłodzie oraz dwa sposoby skaryfikacji. Każdy wariant miał dziesięć powtórzeń po trzydzieści nasion. [Masini i wsp. 2014] [2-WWW]
Stratyfikacja trwała 40 dni w 5°C. Zabiegi mechaniczne obejmowały ścieranie oraz nacięcie skalpelem. Następnie utrzymywano cykl 20/10°C z dwunastogodzinnym dniem. U M. hickenii skalpelem usuwano fragment zewnętrznej osłony pochodzenia funikularnego, zachowując właściwą łupinę. To rozróżnienie wynika z budowy nasienia opuncjowych. [Masini i wsp. 2014]
Wynik zależał od gatunku
Średnie końcowe kiełkowanie różnych wariantów wynosiło około 8–27% u Maihuenia patagonica oraz 17–26% u Maihueniopsis hickenii. Obserwacja trwała około dwóch miesięcy. U pierwszego gatunku wariant ze skalpelem przewyższał kontrolę. U drugiego żaden zabieg nie zwiększył istotnie końcowego odsetka względem kontroli, choć stratyfikacja przyspieszała początek kiełkowania. [Masini i wsp. 2014]
Po zakończeniu doświadczenia oceniano żywotność pozostałego materiału. Autorzy rozważali płytki spoczynek fizjologiczny, wpływ osłon i temperatury zastosowanej w doświadczeniu. Sam brak korzenia zarodkowego w krótkim okresie nie rozstrzyga więc, czy nasiono obumarło, czy utrzymuje żywotność w stanie spoczynku. [Masini i wsp. 2014]
Pterocactus tuberosus potrzebuje uwodnienia
W osobnej pracy badano nasiona Pterocactus tuberosus z La Pampy, przechowywane na sucho przez 2–10 miesięcy. Każdy wariant miał pięć powtórzeń po dziesięć nasion. W ciągu 30 dni przy 25°C kiełkowanie wyniosło średnio 84% w świetle i 58% w ciemności. Światło zwiększało udział kiełkujących nasion, ale część mogła rozwijać się również bez niego. [Kin i wsp. 2015]
Obniżanie potencjału wody roztworem glikolu polietylenowego silnie ograniczało kiełkowanie. Przy −0,7 i −1,0 MPa większość nasion pozostawała niewykiełkowana. Po przeniesieniu do wody destylowanej część podejmowała wzrost, co wskazywało na zachowanie żywotności mimo wcześniejszych niekorzystnych warunków. [Kin i wsp. 2015]
Temperatura siewu i późniejszy wzrost
P. tuberosus kiełkował najlepiej w badanych wariantach obejmujących 20–35°C oraz w cyklach 25/15 i 30/20°C. Przy 15°C udział był niski, a przy 40°C nasiona nie wykiełkowały w okresie doświadczenia. Wynik opisuje konkretną próbę nasion na wilgotnym podłożu i wskazuje zakres, w którym można planować dalsze doświadczenie z własnym materiałem. [Kin i wsp. 2015]
Po wykiełkowaniu siewka staje się rośliną o własnej gospodarce wodnej. W badaniu szklarniowym P. tuberosus ograniczenie podlewania zmniejszało przyrost i masę, nawet gdy rośliny zachowywały żywotność. Etap przeżycia przy niedoborze wody i etap sprawnego wzrostu wymagają więc osobnego opisu. Szczegółowe warunki znajdują się w karcie gatunku. [Kin i wsp. 2015]
Opracowanie na podstawie przeczytanych publikacji. Metryki, warunki doświadczeń i dane tabelaryczne sprawdzono względem materiałów źródłowych.
Requerimientos pregerminativos de Maihuenia patagonica y Maihueniopsis darwinii, cactáceas endémicas de Patagonia
Masini A. C. A., Rovere A. E., Pirk G. I., Requerimientos pregerminativos de Maihuenia patagonica y Maihueniopsis darwinii, cactáceas endémicas de Patagonia, Gayana Botanica, 2014, 71(2):188-198, doi: 10.4067/s0717-66432014000200002
Doświadczenie porównuje kiełkowanie Maihuenia patagonica i Maihueniopsis hickenii, w pracy nazwanej M. darwinii var. hickenii. Obejmuje chłodną stratyfikację, dwa zabiegi skaryfikacji, pomiary nasion i test żywotności. Omawia możliwy spoczynek fizjologiczny oraz wpływ okryw nasiennych.
Seed germination and seedling growth of the geophytic Pterocactus tuberosus (Cactaceae)
Kin A. G., Mazzola M. B., Cenizo V. J., Seed germination and seedling growth of the geophytic Pterocactus tuberosus (Cactaceae), Journal of the Torrey Botanical Society, 2015, 142(4):283-291, doi: 10.3159/torrey-d-14-00056.1
Doświadczenia nad wpływem potencjału wody, temperatury i światła na kiełkowanie Pterocactus tuberosus. Osobna część porównuje wzrost młodych siewek przy trzech częstotliwościach podlewania. Wyniki opisują różnicę między warunkami kiełkowania a tolerancją suszy po wytworzeniu organów spichrzowych.
Plants of the World Online — Royal Botanic Gardens, Kew
Nazwy przyjęte, synonimy i rozmieszczenie. Cytowanie przy taksonie prowadzi do jego rekordu.
Dostęp 2026-10-08.
