Granice rodzaju i dawne nazwy
W przyjętym ujęciu Grusonia obejmuje G. bradtiana i linię kaktusów znaną w licznych publikacjach jako Corynopuntia. Micropuntia pulchella (dawniej także Grusonia pulchella) należy do odrębnego rodzaju. Podstawą tego rozdzielenia są dane molekularne rozpatrywane łącznie z cechami pędów, organu podziemnego i cierni owocowych. [Bárcenas 2016] [Griffith 2002] [Majure i wsp. 2019]
Klasyfikacja Bárcenasa z 2023 r. wyróżnia podrodzaje Corynopuntia i Grusonia oraz sekcje Radicaulenta, Xylocaulis, Grusonia i Spinicarpa. Nazwa Corynopuntia może więc w literaturze oznaczać rodzaj albo jednostkę wewnątrz rodzaju, zależnie od systemu autora. [Bárcenas 2023]
Budowa związana z odnowieniem
Człony są walcowate do maczugowatych, z brodawkami, areolami i glochidiami. W opisach rozpoznawczych znaczenie ma kształt cierni, ich spłaszczenie lub kanciastość, rozszerzenie nasady i budowa powierzchni. U G. deinacantha silny korzeń spichrzowy współwystępuje z luźnym rozgałęzianiem; u G. halophila system korzeniowy jest wiązkowy, a zwarta darń wytwarza krótsze człony rozsiewające. [Bárcenas i Hawkins 2017] [Donati 2017] [Donati 2018]
Rozmnażanie przez odłamane człony zależy od architektury rośliny. Mocne połączenia podtrzymują wieloletni szkielet, słabsze umożliwiają oddzielenie propagul. Osobno ocenia się ich liczbę, zdolność ukorzeniania i przeżywanie na stanowisku. W doświadczeniach i obserwacjach te kolejne etapy dają różne miary skuteczności odnowienia. [Donati 2018] [Bobich 2005]
Pustynie i historia zasięgów
Zasięg rodzaju obejmuje suche obszary Meksyku i południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych. Badanie biogeograficzne z 2022 r. wykazało największe bogactwo uwzględnionych gatunków w regionie pustyni Chihuahua. G. invicta wiąże się z Półwyspem Kalifornijskim, a G. bradtiana z Coahuila. Granice między pustyniami i zmiany dawnych połączeń geograficznych są częścią wyjaśnienia tych zasięgów. [Bárcenas i Hernández 2022]
W analizie pięciu markerów plastydowych średni oszacowany wiek korony rodzaju wyniósł około 3,7 mln lat. Wynik umieszcza znaczną część rozgałęzień w późnym pliocenie i plejstocenie. Jest oszacowaniem konkretnego modelu, z kalibracją zaczerpniętą z wcześniejszych badań i z niejednakowym wsparciem poszczególnych węzłów. [Bárcenas i Hernández 2022]
Nowe rozpoznania taksonomiczne
Opis Grusonia pulvinata z 2025 r. dotyczy roślin z równin aluwialnych północnego San Luis Potosí i przyległej części Zacatecas. Abstrakt wskazuje m.in. mocne połączenia członów i większą rolę rozmnażania płciowego w porównaniu z G. vilis. W tej samej pracy zaproponowano nazwę G. grahamii subsp. vilis (wcześniej G. vilis). [Donati 2025]
Wielokrotne przenoszenie gatunków między Opuntia, Corynopuntia i Grusonia pozostawiło bogatą synonimikę. Historyczne nazwy są użytecznymi kluczami do źródeł. Typifikacje czterech nazw Engelmanna pokazują zarazem znaczenie zachowanych fragmentów roślin i rycin dla jednoznacznego stosowania nazw. [Bárcenas i Hawkins 2017] [Bárcenas i wsp. 2012]
Czerwce związane z grusoniami
Z pustyni Chihuahua w Teksasie opisano Dactylopius gracilipilus, związany z gospodarzami określanymi w pracy jako Corynopuntia (w przyjętej tu klasyfikacji Grusonia). Diagnoza owada opiera się na mikroskopowych cechach szczecin i porów samicy. Tego rodzaju opis dokumentuje konkretny gatunek czerwca oraz związek z rośliną żywicielską. [Van Dam i May 2012]