Pokrój i cechy porównawcze

Rozgałęzione człony tworzą niskie skupienia. W porównaniu morfometrycznym z 2014 r. średnia szerokość roślin wyniosła około 29 cm, a człony miały średnio 41 mm długości i 25 mm szerokości. Są to wartości jednej badanej próby, użyte do porównania z większą G. halophila (w pracy oba taksony należały do Corynopuntia). [Donati 2018]

Autor wskazał różnice w wielkości segmentów i zagęszczeniu areol, widoczne także na młodych roślinach. W przypadku kwiatów i owoców pomocna jest długość perikarpelu: w tej próbie średnio około 34 mm u G. moelleri i 58 mm u G. halophila. Pełne porównanie wraz z błędami standardowymi znajduje się w karcie G. halophila. [Donati 2018]

Siedlisko i zmienność

Gatunek należy do flory regionu pustyni Chihuahua. W Coahuila porównywano populacje z podłoży gliniasto-gipsowych, w sąsiedztwie zasolonych obniżeń zajmowanych przez G. halophila. Obserwowano geograficzne zróżnicowanie morfologii G. moelleri, co utrudnia ustalanie granic gatunku wyłącznie na podstawie jednego wymiaru lub fotografii pojedynczego członu. [Bárcenas i Hernández 2022] [Donati 2018]

Chromosomy i odnowienie

Materiał G. moelleri analizowany przez Donatiego był diploidalny, 2n = 22. Rośliny o wyglądzie pośrednim między dwoma gatunkami dobierano osobno i stwierdzano wśród nich 2n = 22 albo 44. Te wyniki opisują cytotypy w próbie i stanowią część dyskusji nad izolacją rozrodczą oraz zmiennością morfologiczną. [Donati 2018]

Na stanowisku stwierdzano oddzielone i zakorzenione fragmenty pędów. Ich liczba przypadająca na roślinę była mniejsza niż u G. halophila. W tym porównaniu znaczenie mają architektura rozgałęzień, łatwość odrywania końcowych członów i warunki ich kontaktu z podłożem. [Donati 2018]

Synonimy i nazwy w literaturze

Corynopuntia moelleri · Opuntia moelleri [2-WWW]