Pokrój, korzenie i dwa typy członów
Rośliny tworzą rozrastające się maty, osiągające około metra szerokości lub więcej, z wiązkowym systemem korzeniowym. Zasadnicze człony mają w opisie 50–121 mm długości i 30–46 mm szerokości; łączą się trwale, budując zwarte rozgałęzienia. Na ich końcach mogą powstawać mniejsze człony propagacyjne, długości 30–50 mm, o słabszych połączeniach. [Donati 2018]
Rzadko rozmieszczone areole wytwarzają 6–10 cierni środkowych oraz 6–8 brzeżnych. Ciernie środkowe mają do około 55 mm długości, kanciasty przekrój, rozszerzoną nasadę i pofałdowaną powierzchnię. Zmienność odcieni szarych, białawych i brązowych towarzyszy wyraźnej strukturze ciernia. Młode przyrosty mają szybko opadające liście. [Donati 2018]
Kwiaty, owoce i fenologia
Kwiaty osiągają 48–64 mm, z jasnożółtym okwiatem, zielonawą nasadą, zielonymi nitkami pręcików i 5–7 żółtymi łatkami znamienia. Perikarpel jest wydłużony. Owoce długości 40–75 mm po dojrzeniu stopniowo wysychają, a nasiona mają około 4–5 mm. Na badanych stanowiskach kwitnienie obserwowano od połowy maja do lipca, z owocowaniem od września. [Donati 2018]
Zasolone obniżenia pustynne
Opis pochodzi z obszarów El Sobaco i południowego El Hundido w Coahuila. Rośliny zasiedlają płaskie, aluwialne podłoża z solami i gipsem, okresowo zalewane po deszczu, a następnie szybko wysychające. Powierzchnię miejscami pokrywa ciemna skorupa biologiczna. Współwystępująca w regionie G. moelleri zajmuje także inne mikrosiedliska na podłożu gliniasto-gipsowym. [Donati 2018]
Rozpoznawanie i liczba chromosomów
W badaniu porównawczym G. halophila była większa od G. moelleri i miała dłuższy perikarpel. Zestawienie przedstawia średnie badanej próby; zakresy cech poszczególnych roślin częściowo się nakładają. Identyfikację oparto na łącznym porównaniu architektury, areol, kwiatów, siedliska i cytologii. [Donati 2018]
| Cecha | G. halophila | G. moelleri |
|---|---|---|
| Szerokość rośliny [cm] | 55,46 ± 1,22 | 29,12 ± 0,73 |
| Długość członu [mm] | 73,58 ± 2,05 | 41,00 ± 0,90 |
| Szerokość członu [mm] | 35,48 ± 0,33 | 25,32 ± 0,32 |
| Długość głównego ciernia [mm] | 30,28 ± 0,78 | 27,02 ± 0,49 |
| Długość perikarpelu [mm] | 58,42 ± 0,44 | 33,74 ± 0,41 |
Rozmnażanie i zróżnicowanie cytologiczne
Próby wierzchołków korzeni wykazały u badanej G. halophila 2n = 44, czyli tetraploidię, a u G. moelleri 2n = 22. Wśród wybranych roślin o pośrednim wyglądzie stwierdzono oba te poziomy. Autor rozpatrywał znaczenie różnicy ploidalności dla izolacji rozrodczej, przy ograniczonej liczbie przebadanych osobników. [Donati 2018]
Obserwacje pod roślinami dokumentowały oderwane i ukorzenione człony, przy większym odnowieniu wegetatywnym G. halophila niż G. moelleri. Wskaźnik podany w pracy oznacza liczbę ukorzenionych propagul przypadającą na badaną roślinę. Oddziela on efekt terenowy od laboratoryjnej zdolności pojedynczej sadzonki do ukorzenienia. [Donati 2018]
Synonimy i nazwy w literaturze
Corynopuntia halophila [2-WWW]