Człon i boczny kwiat
Człony są kuliste do odwrotnie gruszkowatych, jasnobrunatne lub szare. Powierzchnia jest brodawkowana, areole nie mają silnej wełny, a cylindryczne ciernie centralne mierzą około 1–2 mm w zestawieniu gatunkowym. [Las Peñas i Bernardello 2021, tabela 2]
Kwiat rozwija się na boku członu. Tę samą kategorię położenia zapisano dla P. reticulatus, podczas gdy pozostałe gatunki tabeli miały kwiaty szczytowe. Umiejscowienie kwiatu jest cechą architektury wzrostu, odrębną od barwy okwiatu czy formy cierni. [Las Peñas i Bernardello 2021]
Zasięg i linia rozwojowa
Gatunek jest związany z argentyńską prowincją Neuquén. Analiza trzech regionów chloroplastowych umieściła go jako wcześnie oddzielającą się linię w grupie obejmującej P. araucanus i P. hickenii. Odrębność wyniku molekularnego współwystępuje z wyróżniającymi cechami pokroju. [Las Peñas i Bernardello 2021]
W materiale cytogenetycznym policzono 2n = 99. Przy podstawowej liczbie x = 11 odpowiada to dziewięciu zestawom chromosomów. Nie podano dla tego materiału osobnego wyniku zawartości DNA, dlatego rekord nie zawiera przeliczonej masy genomu. [Las Peñas i Bernardello 2021, tabela 1]