Człony i powierzchnia
Człony są jasnobrunatne do szarych, brodawkowane i mają wyraźnie owłosione areole. Cylindryczny cierń centralny mierzy około 2 mm w materiale zestawionym w monografii molekularnej. Kwiat rozwija się szczytowo. [Las Peñas i Bernardello 2021, tabela 2]
Papille skórki są wygięte. Ich podstawy mają słabsze prążkowanie niż u P. araucanus czy P. gonjianii. Kutykula na zwykłych komórkach wykazuje delikatne, nieregularne prążki. Charakterystykę oparto na preparatach oglądanych w mikroskopie świetlnym i skaningowym mikroskopie elektronowym. [Faigón i wsp. 2011]
San Juan i położenie w rodzaju
Opracowanie z 2021 roku zalicza P. megliolii do endemitów San Juan. W drzewie chloroplastowym należy do linii obejmującej także P. gonjianii i P. tuberosus. Pokrewieństwo zestawiono z podobieństwem walcowatych członów oraz cechami powierzchni pędu. [Las Peñas i Bernardello 2021]
Zawartość DNA na poziomie 2C wynosiła 4,94 pg. Na tej podstawie autorzy oszacowali poziom diploidalny odpowiadający 2n = 22. W odróżnieniu od wyników dla P. gonjianii i P. hickenii w tej tabeli liczba dla P. megliolii była wnioskowana z cytometrii, bez bezpośredniego liczenia. [Las Peñas i Bernardello 2021, tabela 1]
Synonimy i nazwy w literaturze
Opuntia megliolii [2-WWW]