Maihueniopsis hickenii

Człony, ciernie, kwiaty i owoce

Opis wykorzystany przez Masini i współautorki przedstawia poduszki przekraczające metr średnicy i człony do około 3 cm średnicy. Areole mają włoski oraz drobne glochidia. Mocne ciernie mogą osiągać około 12 cm długości. Mają wyraźną część środkową i boczne spłaszczenia. Drobne liście szybko opadają. [Masini i wsp. 2014, s. 190–191]

Kwiaty są dzwonkowate, z krótkim, żółtym okwiatem. Mięsiste owoce przypominają człony pędu, a w pełnej dojrzałości stają się żółtopomarańczowe. Osłona nasienia jest wyraźnie odmienna od czarnej łupiny wielu kaktusów kulistych. Otacza ją tkanka pochodzenia funikularnego, opisana w pracy jako zwarty i stosunkowo miękki arylus. [Masini i wsp. 2014]

Zasięg i nazwa w badaniu

Materiał badano z rezerwatu Auca Mahuida w argentyńskiej Payunii. Opis z 2014 roku podaje występowanie taksonu w kilku prowincjach Argentyny, od Buenos Aires i Mendozy po Santa Cruz. Współczesna karta posługuje się nazwą Maihueniopsis hickenii (w publikacji M. darwinii var. hickenii). Samego M. darwinii POWO przyjmuje osobno. [Masini i wsp. 2014] [2-WWW]

Wielkość nasion i przebieg kiełkowania

W 21 badanych owocach było 52–111 nasion. Średnia długość nasienia wynosiła 5,20 ± 0,40 mm, szerokość 4,41 ± 0,35 mm, a grubość 2,10 ± 0,19 mm. Zmierzono 100 nasion. Podane odchylenia standardowe opisują zmienność tej próby. [Masini i wsp. 2014, tabela I]

W cyklu 20/10°C, przy 12 godzinach światła i 12 godzinach ciemności, średnie kiełkowanie w różnych wariantach mieściło się w zakresie około 17–26%. Każdy wariant miał 10 powtórzeń po 30 nasion. Nasiona przed doświadczeniem przechowywano przez 60 dni w 5°C. Porównano kontrolę, 40 dni stratyfikacji w chłodzie oraz dwa rodzaje skaryfikacji. [Masini i wsp. 2014]

Żaden zabieg nie zwiększył istotnie końcowego kiełkowania względem kontroli. Stratyfikacja przyspieszyła jego początek, lecz końcowy odsetek był mniejszy niż w wariancie ze skalpelem. W tym ostatnim usuwano fragment zewnętrznej osłony, pozostawiając właściwą łupinę nasienną. Autorzy rozważali spoczynek fizjologiczny i wpływ zastosowanej temperatury. [Masini i wsp. 2014, s. 193–196]