Plants of the World Online — Royal Botanic Gardens, Kew
Nazwy przyjęte, synonimy i rozmieszczenie. Cytowanie przy taksonie prowadzi do jego rekordu.
Dostęp 2026-10-08.
Publikacje wykorzystane w opracowaniach, z metryką i komentarzem.
Nazwy przyjęte, synonimy i rozmieszczenie. Cytowanie przy taksonie prowadzi do jego rekordu.
Dostęp 2026-10-08.
Edwards E. J., Nyffeler R., Donoghue M. J., Basal cactus phylogeny: implications of Pereskia (Cactaceae) paraphyly for the transition to the cactus life form, American Journal of Botany, 2005, 92(7):1177-1188, doi: 10.3732/ajb.92.7.1177
Analiza pięciu regionów DNA wykazała odrębne linie w obrębie szeroko ujmowanej Pereskia. Praca przedstawia rekonstrukcję pokrewieństwa i kolejności zmian budowy pędów kaktusów liściastych.
Lodé J., Leuenbergeria, a new genus in Cactaceae, Cactus-Aventures International, 2013, (97):25-27
Publikacja wprowadza rodzaj Leuenbergeria i osiem nowych kombinacji nazw gatunkowych. Łączy proponowany podział z wcześniejszymi wynikami DNA i cechami pędów.
Mauseth J. D., Landrum J. V., Relictual vegetative anatomical characters in Cactaceae: the genus Pereskia, Journal of Plant Research, 1997, 110(1):55-64, doi: 10.1007/bf02506843
Porównanie anatomii wegetatywnej obejmuje Pereskia w historycznym szerokim znaczeniu. Przedstawia liście, korę pierwotną i drewno w zestawieniu z silniej sukulentnymi kaktusami.
Edwards E. J., Diaz M., Ecological physiology of Pereskia guamacho, a cactus with leaves, Plant, Cell & Environment, 2006, 29(2):247-256, doi: 10.1111/j.1365-3040.2005.01417.x
Pomiary terenowe Leuenbergeria guamacho (w starszym ujęciu Pereskia guamacho) obejmują wymianę gazową, kwasowość i gospodarkę wodną w Wenezueli. Analizują różnice między stanowiskami oraz dominującą rolę fotosyntezy C₃.
Leuenberger B. E., Pereskia, Maihuenia, and Blossfeldia—Taxonomic History, Updates, and Notes, Haseltonia, 2008, 14:54-93, doi: 10.2985/1070-0048-14.1.54
Opracowanie dokumentuje historię nazw i obserwacje żywych kaktusów liściastych, Maihuenia oraz Blossfeldia. Zawiera również relacje szklarniowe o nietypowych korzeniach i kiełkowaniu wewnątrz owocu.
Butterworth C. A., Wallace R. S., Molecular Phylogenetics of the Leafy Cactus Genus Pereskia (Cactaceae), Systematic Botany, 2005, 30(4):800-808, doi: 10.1600/036364405775097806
Analizy DNA plastydowego ujawniają odrębne linie w obrębie historycznej Pereskia. Autorzy porównują m.in. pokrewieństwo gatunków o żółtych kwiatach.
Loo S., Kam A., Xiao T., Tam J. P., Bleogens: Cactus-Derived Anti-Candida Cysteine-Rich Peptides with Three Different Precursor Arrangements, Frontiers in Plant Science, 2017, 8:2162, doi: 10.3389/fpls.2017.02162
Praca identyfikuje peptydy bogate w cysteinę w Leuenbergeria bleo (w publikacji Pereskia bleo). Przedstawia laboratoryjne wyniki aktywności określonej cząsteczki przeciw Candida.
Areces-Mallea A. E., Pereskia marcanoi, a New Species of Cactaceae from Hispaniola, Brittonia, 1992, 44(4):423-428, doi: 10.2307/2807192
Pierwotny opis Leuenbergeria marcanoi (w publikacji Pereskia marcanoi) dotyczy materiału z Dominikany. Przedstawia budowę rośliny i rozdzielenie funkcji płciowych kwiatów.
Dullah I. C., Sulandjari, Supriyono, Abiotic Stress and Biofertilizer on the Pereskia bleo (Kunth) DC. Against Growth, Proline, and Antioxidant, SAINS TANAH – Journal of Soil Science and Agroclimatology, 2019, 16(1):36-45, doi: 10.20961/stjssa.v16i1.25158
Badanie szklarniowe obejmuje 54 rośliny Leuenbergeria bleo (w pracy Pereskia bleo) wyhodowane z sadzonek. Porównuje dostępność wody, zasolenie i preparat mikrobiologiczny pod względem wzrostu oraz zawartości chlorofilu i proliny.
Jiménez-Durán K., Arias-Montes S., Cortés-Palomec A., Márquez-Guzmán J., Embryology and Seed Development in Pereskia lychnidiflora (Cactaceae), Haseltonia, 2014, 19:3-12, doi: 10.2985/026.019.0102
Praca opisuje embriologię i rozwój nasion Leuenbergeria lychnidiflora (w publikacji Pereskia lychnidiflora). Badany materiał pochodził z populacji w Oaxaca w Meksyku.
de Vos J. M., Eggli U., Nyffeler R., Larridon I., McGinnie C., Epitawalage N., Maurin O., Forest F., Baker W. J., Phylogenomics and classification of Cactaceae based on hundreds of nuclear genes, Plant Systematics and Evolution, 2025, 311(5):28, doi: 10.1007/s00606-025-01948-z
Badanie analizuje setki genów jądrowych i ich zgodność w rekonstrukcji pokrewieństwa Cactaceae. Przedstawia zrewidowaną klasyfikację podrodzin, plemion i rodzajów wraz z charakterystyką morfologiczną.
Asai I., Miyata K., An Emendation of Rhodocactus, a Genus Segregated from Pereskia (Cactaceae), The Journal of Japanese Botany, 2016, 91(1):7-12
Autorzy proponują wydzielenie Rhodocactus z Pereskia. Porównują obecność liści na krótkopędach i przedstawiają uzasadnienie własnego podziału taksonomicznego.
Edwards E. J., Correlated evolution of stem and leaf hydraulic traits in Pereskia (Cactaceae), New Phytologist, 2006, 172(3):479-489, doi: 10.1111/j.1469-8137.2006.01850.x
Badanie porównuje przewodnictwo hydrauliczne liści i łodyg siedmiu kaktusów liściastych. Analizuje współzmienność transportu wody i zachowania aparatów szparkowych.
Edwards E. J., Donoghue M. J., Pereskia and the Origin of the Cactus Life‐Form, The American Naturalist, 2006, 167(6):777-793, doi: 10.1086/504605
Pomiary terenowe siedmiu kaktusów liściastych zestawiono z filogenezą i klimatem stanowisk. Opracowanie pomaga wyjaśnić, że oszczędna gospodarka wodna mogła poprzedzać powstanie silnie sukulentnego pędu. Nazwa Pereskia obejmuje w tej pracy również gatunki należące obecnie do Leuenbergeria.
de Barros J. P. A., Lima Neto M. C., da Silva Brito N. D., Herminio P. J., Santos H. R. B., Simões A. D. N., Nunes V. G., de Lima A. L. A., de Souza E. S., Ferreira-Silva S. L., The C3-CAM shift is crucial to the maintenance of the photosynthetic apparatus integrity in Pereskia aculeata under prolonged and severe drought, Acta Physiologiae Plantarum, 2024, 46(12):116, doi: 10.1007/s11738-024-03738-5
Doświadczenia w szklarni i komorze wzrostowej opisują odwracalne reakcje Pereskia aculeata na deficyt wody. Zestawiają nocne gromadzenie kwasów z bilansem CO₂ i wariantem CAM-cycling.
Cenciareli L. C., Justi M. S., Ferreira-Silva S. L., de Almeida L. F. R., Sershen, Lima Neto M. C., Physiological and biochemical changes associated with the induction of facultative CAM in Pereskia aculeata under drought stress and recovery, Plant Physiology and Biochemistry, 2025, 222:109681, doi: 10.1016/j.plaphy.2025.109681
Doświadczenie na Pereskia aculeata łączy długotrwały deficyt wody z pomiarami kwasowości, jabłczanu, aktywności enzymów i wymiany gazowej. Obejmuje zmiany metabolizmu podczas suszy oraz po ponownym nawodnieniu.
Becker R., Báez O. P., Singer R. F., Singer R. B., Contrasting Pollination Strategies and Breeding Systems in Two Native Useful Cacti from Southern Brazil, Plants, 2023, 12(6):1298, doi: 10.3390/plants12061298
Doświadczenia zapylania porównują Pereskia aculeata i Cereus hildmannianus w południowej Brazylii. Autorzy analizują samopłodność, samozapylenie i udział odwiedzin zwierząt.
Prado-Fernández M. F., Magdaleno-Madrigal V. M., Cabañas-García E., Mucio-Ramírez S., Almazán-Alvarado S., Pérez-Molphe-Balch E., Gómez-Aguirre Y. A., Sánchez-Jaramillo E., Pereskia sacharosa Griseb. (Cactaceae) Prevents Lipopolysaccharide-Induced Neuroinflammation in Rodents via Down-Regulating TLR4/CD14 Pathway and GABAA γ2 Activity, Current Issues in Molecular Biology, 2024, 46(7):6885-6902, doi: 10.3390/cimb46070411
Badanie ekstraktu i frakcji flawonoidowej Pereskia sacharosa obejmuje myszy i szczury w modelu zapalenia wywołanego LPS. Przedstawia wyniki molekularne, zachowanie oraz zapis EEG w warunkach przedklinicznych.
Santos C. C., Bernardes R. D. S., Silverio J. M., Lima N. M., Goelzer A., Dias A. D. S., Scalon S. D. P. Q., Vieira M. D. C., How cutting types and shading levels influence the vegetative propagation of Pereskia aculeata?, Brazilian Journal of Biology, 2023, 83:e270735, doi: 10.1590/1519-6984.270735
Doświadczenie porównuje ukorzenianie sadzonek o trzech stopniach zdrewnienia przy dwóch poziomach cieniowania. Wyniki oceniano po 90 dniach w ciepłych warunkach z kontrolowaną wilgotnością podłoża.
Souza L. F., Gasparetto B. F., Lopes R. R., Barros I. B. I., Temperature requirements for seed germination of Pereskia aculeata and Pereskia grandifolia, Journal of Thermal Biology, 2016, 57:6-10, doi: 10.1016/j.jtherbio.2016.01.009
Doświadczenie porównuje kiełkowanie Pereskia aculeata i P. grandifolia w pięciu stałych temperaturach. Zestawia odsetek i szybkość kiełkowania dla materiału o określonym pochodzeniu.
[Leuenberger B. E., Pereskia (Cactaceae), Memoirs of the New York Botanical Garden, The New York Botanical Garden, New York, 1986, tom 41, s. 1–141]
Monografia kaktusów liściastych przedstawia opisy budowy, klucze, dane siedliskowe i obserwacje żywych okazów. Historyczne ujęcie obejmuje taksony przenoszone później między Pereskia i Leuenbergeria, w tym rośliny opisane jako Pereskia humboldtii oraz P. grandifolia var. violacea.
da Silva Miranda C. T. C., de Souza Lima A., Soares S. D., Ruiz A. L. T. G., Silva J. V. M., Mariutti L. R. B., Aguiar J. P. L., das Chagas do Amaral Souza F., Borsoi F. T., Neri-Numa I. A., Pastore G. M., Bioactivity and nutritional profiling of underexplored unconventional food plants with potential for applications as functional foods, European Food Research and Technology, 2026, 252(10):393, doi: 10.1007/s00217-026-05307-1
Autorzy porównują skład i wybrane aktywności sześciu niekonwencjonalnych roślin spożywczych. Zestawienie obejmuje Leuenbergeria bleo oraz wyniki poszczególnych prób biologicznych dla badanych gatunków.
Rodriguez P. E., Sader M. A., Costa L., Almeida E., Félix L. P., Carvalho-Sobrinho J., Loureiro J., Leitch I. J., Souza G., Why do tropical plants often have smaller genomes? Genome size evolution in Cactaceae is shaped by geographically structured polyploidy, Botanical Journal of the Linnean Society, 2026, 211(3):301-313, doi: 10.1093/botlinnean/boaf064
Badanie zestawia wielkość genomu, poliploidię i rozmieszczenie kaktusów. Nowe pomiary obejmują materiał uprawowy Leuenbergeria bleo, z uwzględnieniem endoreduplikacji przy doborze tkanki.
Niu J., Bai Y., Du C., Kam A., Loo S., Chemical Diversity in Leuenbergeria bleo: From Small-Molecule Phytochemicals to Bioactive Microproteins, Processes, 2026, 14(4):692, doi: 10.3390/pr14040692
Przegląd porządkuje związki małocząsteczkowe i bioaktywne mikroproteiny Leuenbergeria bleo. Omawia poszczególne bleogeny, metody badania ich aktywności oraz dane o tradycyjnym stosowaniu rośliny.
Afzal S., Venkata Sathya Sai Appalaraju V., Attiq A., Malik I., Albokhadaim I., M Alhojaily S., Seng Wu Y., A Almofty Y., Omer Alameen A., Aljabl G., Short-term Antihyperglycemic and Weight Modulation Effects of Leuenbergeria bleo (Kunth) Lodé: Phytochemical Screening and in vivo Assessment in an Alloxan-Induced Diabetic Rat Model, Iranian Journal of Pharmaceutical Research, 2025, 24(1):e164873, doi: 10.5812/ijpr-164873
Krótkie doświadczenie ocenia ekstrakty z liści Leuenbergeria bleo u szczurów z cukrzycą wywołaną alloksanem. Publikacja przedstawia wyniki badania przedklinicznego w małych grupach zwierząt.
Vera A., Flora at risk in the plant communities of the Ciénaga de La Palmita, Zulia State, Venezuela, Revista de la Facultad de Agronomía Universidad del Zulia, 2025, 42(4):e254255, doi: 10.47280/revfacagron(luz).v42.n4.xii
Badanie florystyczne opisuje zbiorowiska Ciénaga de La Palmita w stanie Zulia w Wenezueli. Dokumentuje obecność Leuenbergeria guamacho (w dawnym ujęciu Pereskia guamacho) i lokalny kontekst ochrony siedlisk.
Nassar J. M., Hamrick J. L., Fleming T. H., Allozyme Diversity and Genetic Structure of the Leafy Cactus (Pereskia guamacho [Cactaceae]), Journal of Heredity, 2002, 93(3):193-200, doi: 10.1093/jhered/93.3.193
Analiza allozymów porównuje siedemnaście populacji Leuenbergeria guamacho (w pracy Pereskia guamacho) w Wenezueli. Przedstawia zmienność genetyczną wewnątrz populacji i między nimi oraz wnioskowanie o wymianie genów.
Teixeira V. M. C., Oliveira A. D., Backes E., Souza C. G. M. D., Castoldi R., Sá-Nakanishi A. B. D., Bracht L., Comar J. F., Corrêa R. C. G., Leimann F. V., Bracht A., Peralta R. M., A Critical Appraisal of the Most Recent Investigations on Ora-Pro-Nobis (Pereskia sp.): Economical, Botanical, Phytochemical, Nutritional, and Ethnopharmacological Aspects, Plants, 2023, 12(22):3874, doi: 10.3390/plants12223874
Przegląd dotyczy głównie Pereskia aculeata i P. grandifolia znanych jako ora-pro-nobis. Zestawia użytkowanie spożywcze, skład, śluzy i czynniki ograniczające wartość żywieniową.
Rosa S. M. D., Souza L. A. D., Morfo-anatomia do fruto (hipanto, pericarpo e semente) em desenvolvimento de Pereskia aculeata Miller (Cactaceae), Acta Scientiarum. Biological Sciences, 2003, 25(2):415-428, doi: 10.4025/actascibiolsci.v25i2.2046
Autorzy opisują kolejne etapy rozwoju owocu i nasienia Pereskia aculeata. Analiza obejmuje udział hypancjum, owocni i tkanek zapasowych.
Mauseth J. D., Structure–Function Relationships in Highly Modified Shoots of Cactaceae, Annals of Botany, 2006, 98(5):901-926, doi: 10.1093/aob/mcl133
Przegląd opisuje budowę pędów kaktusów, areole oraz tkanki asymilacyjne i magazynujące. Wyjaśnia związki anatomii z fotosyntezą i gromadzeniem wody.