Orbea variegata

Nazwa i materiał badawczy

Przyjęta nazwa to Orbea variegata (L.) Haw. Dawna Stapelia variegata i użyta w pracy z 2018 r. Ceropegia mixta odnoszą się do tego samego gatunku. Badania zapylania prowadzono na południowoafrykańskich stanowiskach Clifton i Scarborough, a analizy budowy osmoforów obejmowały materiał uprawiany w ogrodzie botanicznym UMCS. [Płachno i wsp. 2010] [du Plessis i wsp. 2018] [2-WWW]

Budowa i tkanki wydzielnicze

Kwiat ma pięć rozpostartych łat korony i wyraźne pierścieniowe wyniesienie, annulus, otaczające centrum. Powierzchnię pokrywają komórki gruczołowe o brodawkowatym kształcie. W ich kutykuli obserwowano mikrokanaliki, a we wnętrzu komórek rozbudowane struktury związane z aktywną sekrecją. Osmofory występują zarówno na koronie, jak i na pierścieniu. [Płachno i wsp. 2010]

Zapylacze i przywabianie

Najważniejszym stwierdzonym zapylaczem była Musca domestica, z mniejszym udziałem plujkowatych i ścierwicowatych. Owady sondowały okolice gynostegium, a pyłkowiny przyczepiały się do ich narządów gębowych. Zapach kwiatów zawierał przede wszystkim fenol oraz disiarczek i trisiarczek dimetylu. [du Plessis i wsp. 2018]

Kwiaty ukryte pod trawą nadal przywabiały muchy, lecz widoczne otrzymywały więcej odwiedzin. Czarne modele z zapachem naturalnego kwiatu były odwiedzane częściej niż analogiczne żółte modele. Dodanie plam i zmiana ich wielkości nie zmieniały istotnie liczby wizyt w zastosowanym układzie eksperymentalnym. Wynik rozdziela rolę ogólnej barwy od roli charakterystycznego cętkowania. [du Plessis i wsp. 2018]

Owocowanie w badanym materiale

Autorzy obserwowali tworzenie owoców z jednego lub dwóch mieszków oraz liczne nasiona. Wskaźniki zapylenia różniły się między stanowiskami, a przełożenie liczby wyniesionych pyłkowin na liczbę skutecznych depozycji było niewielkie. Poszczególne etapy procesu — odwiedziny, wyniesienie pyłku, jego osadzenie i dojrzenie owocu — mierzono oddzielnie. [du Plessis i wsp. 2018]