Budowa
Rośliny tworzą zwarte skupienia, a system korzeniowy jest włóknisty. Człony są jajowate do podłużnych, wyraźnie brodawkowane. Areole mają obfite białawe owłosienie i jasne glochidia. Ciernie początkowo są brunatne, później jaśnieją, bieleją i szarzeją; często są zakrzywione. Taki wygląd może zmieniać się znacznie wraz z wiekiem przyrostu. [Pauca-Tanco i Quipuscoa 2020]
Rozmieszczenie
Gatunek występuje w departamentach Arequipa i Ayacucho. W regionalnym badaniu Arequipy stwierdzono go w wyżej położonych częściach prowincji Caravelí, m.in. koło Sifuentes, Sondor i Pirca, na 3000–3500 m. Zajmuje tereny płaskie lub łagodnie nachylone, miejscami skaliste, w zaroślach z Parastrephia i Fabiana. [Pauca-Tanco i Quipuscoa 2020]
Kwiaty i owoce
Kwiaty rozwijają się na szczycie członu i otwierają za dnia. Żółty okwiat pomarańczowieje w trakcie więdnięcia; na pędowej osłonie zalążni występują ciernie i szczeciny. Rewizja opisuje kwitnienie w grudniu i odwiedziny błonkówek. Owoce są kulistawe, z areolami i uzbrojeniem skupionymi ku górze. [Pauca-Tanco i Quipuscoa 2020]
Nazwy historyczne
Cumulopuntia alboareolata, opisana z rejonu Quicacha, jest obecnie synonimem C. zehnderi. Autorzy rewizji uznali różnice wielkości areoli i kwiatów za mieszczące się w zmienności gatunku. Nazwa Tephrocactus zehnderi wskazuje jego wcześniejsze umieszczenie rodzajowe. [Pauca-Tanco i Quipuscoa 2020] [2-WWW]
Synonimy i nazwy w literaturze
Cumulopuntia alboareolata · Opuntia zehnderi · Sphaeropuntia zehnderi · Tephrocactus alboareolatus · Tephrocactus zehnderi [2-WWW]