Pokrój i cechy porównawcze
Rośliny mają korzenie włókniste i tworzą luźne skupienia. Kształt oraz rozmiar członów zmieniają się między osobnikami: obok drobnych, prawie kulistych występują wydłużone, jajowate. Przeważnie proste ciernie pomagają odróżnić badane populacje od C. unguispina, u której ciernie często falują. Przy rozpoznaniu ważna jest również budowa perykarpelu, czyli pędowej osłony zalążni. [Pauca-Tanco i Quipuscoa 2020]
Lomas Camaná i Islay
Rewizja podaje zasięg obejmujący Peru i Chile. W Arequipie stanowiska koncentrują się w lomas Camaná i Islay na wysokościach 30–1058 m. Rośliny zajmują dolne partie wzgórz, ich zawietrzne zbocza i wierzchowiny, na piaszczystym, miejscami kamienistym podłożu. Są to fragmenty o skąpej roślinności i stosunkowo małym dopływie wilgoci z mgły oraz sporadycznej mżawki. [Pauca-Tanco i Quipuscoa 2020]
Kwitnienie i owocowanie
Autorzy odnotowali kwitnienie w listopadzie i lutym, przy rzadkim owocowaniu w obserwowanym materiale. Kwiaty odwiedzały błonkówki i chrząszcze. Owoc ma suchą komorę, a nasiona jasną osłonę sznureczkową; cechy te łączą gatunek z pozostałymi kumulopuncjami. [Pauca-Tanco i Quipuscoa 2020]
Zakres zmienności
Wielkość członu była w starszych opisach przedstawiana węziej niż w materiale terenowym z 2020 r. Rewizja dokumentuje osobniki o wyraźnie wydłużonych członach, dlatego sama średnica lub kulisty kształt przyrostu nie wyczerpują diagnozy. Większą wartość ma zestaw cech korzeni, areoli, cierni i owocu. [Pauca-Tanco i Quipuscoa 2020]
Synonimy i nazwy w literaturze
Maihueniopsis rahmeri · Opuntia campestris · Opuntia leucophaea · Opuntia rahmeri · Sphaeropuntia leucophaea · Sphaeropuntia sphaerica subsp. leucophaea · Tephrocactus campestris [2-WWW]