Budowa liścia

Liście osiągają w opisach anatomicznych do około 12 cm długości i 6 mm średnicy. Ich przekrój jest zbliżony do okrągłego, z zachowanymi śladami grzbietobrzuszności: wiązki przewodzące układają się asymetrycznie, a u nasady liść bywa spłaszczony. Pod skórką leży miękisz palisadowy z krótkich, szerokich komórek; głębiej występuje zwarty miękisz niepalisadowy, także zawierający chloroplasty. [Ozerova i Timonin 2020b]

Komórki obu stref gromadzą wodę. W badanym materiale nie wyodrębniono bezchlorofilowej hydrenchymy. Wśród komórek asymilacyjnych rozproszone są idioblasty śluzowe, niekiedy bardzo duże. Podłużne szeregi komórek wiążą się ze sposobem wzrostu wałeczkowatego liścia i są lepiej widoczne w przekrojach podłużnych niż poprzecznych. [Ozerova i Timonin 2020b]

Wymiana gazowa podczas suszy

W doświadczeniu Nobla i Hartsock temperatura dnia i nocy wynosiła 25/15°C, a każda faza trwała 12 godzin. W dobrze uwodnionych liściach około 98% dobowego pobierania CO₂ przypadało na dzień. Po siedmiu dniach suszy przeważało pobieranie nocne. Po czternastu dniach dzienny bilans liści wynosił zero, a niewielka dodatnia asymilacja utrzymywała się nocą. W łodygach dodatnie pobieranie od początku przypadało na noc i słabło wraz z suszą. [Nobel i Hartsock 1987]

Późniejsze równoległe pomiary wymiany gazowej i kwasowości potwierdziły łączenie pobierania atmosferycznego CO₂ z nocnym recyklingiem węgla oddechowego. Dlatego wzrost kwasowości tkanek i nocny dopływ CO₂ z powietrza opisują dwa powiązane, lecz odrębnie mierzone elementy metabolizmu CAM. [Martin i Wallace 2000]

Rozrastanie się poza naturalnym zasięgiem

W północno-wschodniej Algierii w latach 2016–2021 odnotowano czternaście populacji w dwunastu miejscach. Rośliny przekraczały 2 m wysokości, kwitły i owocowały, a największe skupienia zajmowały m.in. wydmy przybrzeżne. Obserwacje dokumentują zdolność utrzymywania się i rozrastania w klimacie śródziemnomorskim; stanowią dane o konkretnych populacjach introdukowanych. [Sakhraoui i wsp. 2022]

Mokra zgnilizna

W Iranie z mokrej, ciemniejącej zgnilizny pędów wyizolowano Klebsiella aerogenes. Identyfikację wsparto sekwencją genu rpoB, a po zakażeniu zdrowych roślin uzyskano objawy i ponownie wyizolowano bakterię. Praca ustala przyczynę opisanego przypadku choroby; autorzy nie prowadzili doświadczeń nad skutecznością środków ochrony. [Basavand i wsp. 2020]

Badania zastosowań tego gatunku przedstawia osobne opracowanie w dziale „Biotechnologia i zastosowania”. [Meftah i wsp. 2024]

Synonimy i nazwy w literaturze

Austrocylindropuntia exaltata · Austrocylindropuntia subulata subsp. exaltata · Austrocylindropuntia subulata subsp. subulata · Cylindropuntia exaltata · Cylindropuntia subulata · Opuntia ellemeetiana · Opuntia exaltata · Opuntia segethii · Opuntia subulata · Pereskia affinis · Pereskia subulata · Pereskiopsis subulata [2-WWW]