Cechy rozpoznawcze
U młodych członów pojawiają się krótkie, szybko zanikające liście; u A. subulata pozostają one znacznie dłużej i osiągają większe rozmiary. Wspólne dla obu roślin są rozgałęzione walcowate pędy i areole z cierniami oraz glochidiami. Oznaczenie wymaga obejrzenia aktywnie rosnących wierzchołków, ponieważ starsze, bezlistne odcinki zacierają jedną z głównych różnic. [Sakhraoui i wsp. 2022]
Stanowiska algierskie
Sakhraoui i współautorzy stwierdzili trzy małe populacje w jednym obszarze północno-wschodniej Algierii. Obserwacje rozpoczęte w marcu 2016 r. wykazały powolne rozrastanie; badane rośliny osiągały do około 90 cm wysokości. W okresie badań utrzymywały się jako rośliny zdziczałe związane z miejscami przekształconymi przez człowieka. [Sakhraoui i wsp. 2022]
Rozmnażanie i dynamika populacji
W obserwowanych skupieniach nie odnotowano kwitnienia ani owocowania. Autorzy wiązali utrzymywanie się stanowisk z rozmnażaniem wegetatywnym i traktowali gatunek jako przejściowo zadomowiony. To ocena dla określonego regionu i okresu; w tej samej pracy pobliskie populacje A. subulata wykazywały wyraźnie większy potencjał ekspansji. [Sakhraoui i wsp. 2022]
Nazewnictwo
POWO przyjmuje nazwę Austrocylindropuntia cylindrica (Lam.) Backeb. W starszych publikacjach i zbiorach występuje m.in. jako Opuntia cylindrica. Dane siedliskowe z miejsc introdukcji wymagają zachowania informacji o pochodzeniu populacji, zwłaszcza gdy służą porównaniu ekologii gatunku. [2-WWW] [Sakhraoui i wsp. 2022]
Synonimy i nazwy w literaturze
Austrocylindropuntia intermedia · Cactus coranarius · Cactus cylindricus · Cereus cylindricus · Cylindropuntia cylindrica · Cylindropuntia intermedia · Echinocactus cylindricus · Opuntia bradleyi · Opuntia cylindrica [2-WWW]