Leuenbergeria marcanoi

Stanowisko i rozpoznawanie

Opis gatunku oparto na roślinach ze skalistych zboczy Cerro San Francisco koło Bánica w zachodniej Dominikanie. Rosły na odsłoniętym wapieniu w lesie częściowo zrzucającym liście. Aktualny POWO podaje Dominikanę jako naturalny zasięg. Wzmiankę o materiale z południowego Haiti w pierwotnej publikacji autor przedstawiał za wcześniejszym opracowaniem, dlatego nie została tu utożsamiona z potwierdzonym współczesnym zasięgiem. [Areces-Mallea 1992] [2-WWW]

Starszy pień jest niemal pozbawiony cierni, a jego kora ma rdzawobrązowy odcień i podłużne spękania. Liście są wydłużone, wyraźnie zaostrzone i niemal siedzące. Kwiaty mają purpuroworóżowy okwiat. W porównaniu z Leuenbergeria zinniiflora ważne są również większe dno kwiatu męskiego oraz bardziej spłaszczony, zwisający owoc. [Areces-Mallea 1992]

Blaszki liściowe mają zwykle 3,5–7 cm długości, a u silnych przyrostów dochodzą do 12 cm. Ogonek jest bardzo krótki, do około 1 mm. W porównawczym kluczu ważne są zatem łącznie niemal siedzące liście, ich wydłużony wierzchołek i prawie bezciernisty starszy pień. Same rozmiary liści częściowo nakładają się z zakresem Leuenbergeria zinniiflora. [Areces-Mallea 1992]

Kwiaty męskie i żeńskie

Rośliny są funkcjonalnie dwupienne. W kwiatach męskich słupek jest szczątkowy i ukryty wśród pręcików. Kwiaty żeńskie mają wyraźnie rozwiniętą zalążnię, a pozostałości pręcików nie pełnią tej samej funkcji co pręciki kwiatu męskiego. Rozróżnienie wymaga oglądania organów kwiatu, ponieważ sama różowa barwa występuje u obu płci. [Areces-Mallea 1992]

Miąższ owocu i nietypowe kiełkowanie

Nasiona są otoczone galaretowatą masą tworzoną przez soczyste sznureczki. Sznureczek łączy zalążek, a później nasienie, z tkanką łożyska. U tego gatunku jego rozrost ma więc udział w budowie wnętrza owocu. Zewnętrzna ściana owocu i miąższ wokół nasion mają różne pochodzenie rozwojowe. [Areces-Mallea 1992]

Leuenberger odnotował w uprawie owoc, wewnątrz którego część nasion rozpoczęła kiełkowanie. Była to obserwacja konkretnej rośliny szklarniowej. Nie określa ona częstości takiego zjawiska w naturalnej populacji ani stałej strategii rozmnażania gatunku. [Leuenberger 2008]

W opisie gatunku dojrzałe owoce mają 2–4,5 cm długości i 2,5–5,5 cm szerokości. Są spłaszczone, zwisające i bladozielone, o mięsistej ścianie grubości 4–6 mm. Zawierają 105–220 nasion, zwykle długości 3,5–4 mm. Liczby pochodzą z materiału opisu taksonomicznego i służą charakterystyce owocu, nie prognozie plonu w uprawie. [Areces-Mallea 1992]

Kwitnienie w kolekcji

Okaz żeński uprawiany przez Leuenbergera w Berlin-Dahlem zakwitł w 1984 roku, a następnie ponownie w 1993 i 1998. Ta nieregularność wskazuje, że samo wieloletnie utrzymywanie rośliny nie zapewnia corocznego kwitnienia. Dla uzyskiwania nasion istotne jest zachowanie informacji o płci i pochodzeniu okazów oraz dostępności zgodnego pyłku, ponieważ gatunek jest funkcjonalnie dwupienny. [Leuenberger 2008]