Leuenbergeria aureiflora

Liście, kwiaty i nasiona

Krzew lub małe drzewo dorasta do 6 m. Liście na silnych pędach i w miejscach osłoniętych bywają szersze, natomiast na odsłoniętych odgałęzieniach są węższe i bardziej mięsiste. Na krótkopędach osiągają zwykle 4–10 cm długości i 1,5–5 cm szerokości. Zmienność ta ogranicza przydatność pojedynczego liścia do odróżniania gatunków. [Leuenberger 1986, opis Pereskia aureiflora]

Żółte kwiaty, około 4 cm średnicy, są osadzone pojedynczo na szypułkach długości 3–13 mm. Ta cecha odróżnia je od podobnie zabarwionych kwiatów Leuenbergeria guamacho. Owoce mają zwykle 12–15 mm średnicy, zabarwienie czerwonawozielone do brunatnego i zawierają zaledwie 1–3 stosunkowo duże nasiona, długości 5–5,5 mm. Mała liczba dużych nasion jest użyteczna przy porównywaniu owocującego materiału. [Leuenberger 1986, opis Pereskia aureiflora]

Występowanie i pokrewieństwo

Zasięg Leuenbergeria aureiflora jest oddzielony od głównego północnego obszaru występowania wielu przedstawicieli rodzaju. POWO wymienia stany Bahia i Minas Gerais we wschodniej Brazylii oraz sezonowo suchy biom tropikalny. Taka lokalizacja pozwala odróżnić ją od żółtokwiatowej Leuenbergeria guamacho z północnej części kontynentu. [2-WWW]

W analizie plastydowego DNA Butterwortha i Wallace’a oba żółtokwiatowe gatunki tworzyły blisko spokrewnioną parę. Zbieżność barwy kwiatu jest tu zgodna z wynikiem badania molekularnego, lecz sama barwa nie stanowi dowodu pokrewieństwa. Badanie dotyczyło dawnej Pereskia i poprzedzało formalne wprowadzenie nazwy Leuenbergeria. [Butterworth i Wallace 2005]

Monografia dokumentuje stanowiska na wysokości około 300–700 m, w strefie przejściowej między suchą caatingą a cerrado, także w przekształconych zbiorowiskach i ogrodzeniach. Zapisano kwitnienie w październiku i listopadzie oraz owoce od marca do kwietnia. Są to terminy obserwowane w Brazylii, powiązane z lokalną sezonowością. [Leuenberger 1986, opis Pereskia aureiflora]

Historia poznania

Friedrich Ritter opisał gatunek na podstawie prac terenowych we wschodniej Brazylii. Leuenberger w późniejszym opracowaniu podkreślił jego żółte kwiaty oraz trudności z odszukaniem materiału typowego. Zachowane próbki nasion i pochodzenie okazów uprawowych miały znaczenie dla interpretacji nazwy. Typ nomenklatoryczny dokumentuje zastosowanie nazwy, a jego poszukiwanie jest odrębnym zagadnieniem od oceny zmienności żywych populacji. [Leuenberger 2008]