Pędy, korzenie i kwiaty
Nowe plansze z objaśnieniami paneli i odniesieniami do literatury.
Ilustracje poglądowe z udostępnionych materiałów. Podpisy wskazują zakres uproszczeń i ewentualne nieścisłości. Kliknięcie obrazu otwiera go w pełnym rozmiarze.
Wyświetlono 1–12 z 23 wyników
Przekrój poprzeczny pędu
Plansza przedstawia organizację mięsistego pędu. Zieleń przy obwodzie oznacza obszar asymilacyjny, a jasna tkanka położona głębiej — obszar magazynowania wody. Układ przewodzący otacza rdzeń. [Mauseth 2006]
To model budowy. Proporcje tkanek, ciągłość warstwy podskórkowej i rozmieszczenie dodatkowych wiązek w korze różnią się między kaktusami.
Powiększ planszę ↗
Żebra, brodawki i ukształtowanie pędu
Dwa rzędy paneli zestawiają kierunek przebiegu żeber, ich liczbę, szerokość i stopień rozdzielenia na brodawki. Te cechy pomagają opisywać wygląd pędu i zmiany zachodzące podczas wzrostu. [Mauseth 2006] [Hernández-Hernández i wsp. 2011]
Podpisy planszy łączą różne kryteria opisu. Członowanie całego pędu nie jest typem żebra, a brodawki nie tworzą jednego prostego szeregu ewolucyjnego od żeber. Nie traktuj tego zestawienia jako formalnej klasyfikacji.
Powiększ planszę ↗
Architektura korzeni
Plansza łączy widok całej rośliny z porównaniem zasięgu i zgrubienia korzeni. Dwa mniejsze panele pokazują ogólną drogę od powierzchni korzenia przez korę i śródskórnię do tkanek przewodzących oraz rolę włośników w kontakcie z podłożem. [Dubrovsky i North 2002] [Dubrovsky i wsp. 1998]
Budowę wewnętrzną przedstawiono umownie. Palowy nie zawsze znaczy głęboki, a „szczelinowy” opisuje położenie w podłożu. Architektura zależy również od wieku, opadów, uszkodzeń i warunków w pojemniku.
Powiększ planszę ↗
Sześć ujęć systemu korzeniowego
Górny rząd porównuje rozległy płytki system, dominujący korzeń główny i korzenie magazynujące zasoby. Dolny rząd pokazuje układ mieszany, wzrost w szczelinach oraz płytko rozrastające się korzenie opuncji. [Dubrovsky i North 2002]
To przykłady architektury, nie sześć rozłącznych kategorii taksonomicznych. Roślina może łączyć kilka pokazanych cech, a długości i głębokości nie podano w skali.
Powiększ planszę ↗
Kwiat, zalążnia, owoc i nasiona
Centralny rysunek wskazuje okwiat, pręciki, znamię, szyjkę słupka i zalążnię. Boczne panele odnoszą się do wnętrza kwiatu, pyłku oraz owocu i nasion. Dolny pas porównuje ogólny kształt kwiatów. [Rosas-Reinhold i wsp. 2021] [Ramírez-Castro i wsp. 2024] [González i wsp. 2023]
Plansza wymaga korekty anatomicznej przy odczytywaniu szczegółów. Przegrody narysowane w przekroju zalążni nie oddają typowej dla kaktusów jednokomorowej zalążni z łożyskowaniem ściennym. Pręciki otaczają szyjkę słupka; nie są jej częścią. Skale pyłku i nasion oraz zestawiony owoc nie dokumentują jednego oznaczonego gatunku.
Powiększ planszę ↗
Areole, pąki i kwiat na pędzie
Rysunek pokazuje rozmieszczenie areoli na żebrach oraz ich związek z cierniami i bocznymi strukturami pędu. Merystem areoli może uczestniczyć w rozwoju odgałęzienia lub struktury kwiatowej. Obok rozwiniętego kwiatu przedstawiono zamknięty pąk. Są to różne struktury widoczne na jednym schemacie, bez przypisania go do oznaczonego gatunku. [Mauseth 2006] [Rosas-Reinhold i wsp. 2021]
Podpis „ciernie” odnosi się do wydłużonych, ostro zakończonych elementów, a nie jasnych włosków w środku areoli. Zielony pąk oznaczony jako „odrost” przedstawia zamierzoną interpretację rysunku. Sam jego zarys nie dokumentuje tożsamości rozwojowej ani budowy wewnętrznej.
Powiększ planszę ↗
Temperatura pędu i jego otoczenia
Rysunek zwraca uwagę na różne miejsca, w których można mierzyć temperaturę — powietrze, powierzchnię pędu, jego wnętrze i strefę korzeni. Lokalizacja czujnika jest częścią opisu pomiaru. [Nobel i Hartsock 1984] [Mauseth 2006]
Nie dostarczono metryki doświadczenia ani źródła wartości widocznych na planszy. Liczby i podziałki nie są zweryfikowanymi danymi i nie wyznaczają temperatur bezpiecznej uprawy. Cytowana literatura dotyczy objaśnienia fizjologicznego, a nie pochodzenia tych liczb.
Powiększ planszę ↗
Forma cristata
Spłaszczony, pofałdowany pęd ilustruje narastanie wzdłuż wydłużonej strefy wierzchołkowej. [Iliev i Kitin 2011] [Fleischer i Schütz 1978]
Rysunek opisuje postać wzrostu. Nie identyfikuje gatunku ani przyczyny fasciacji.
Powiększ planszę ↗
Forma monstrualna
Nieregularne przyrosty i rozgałęzienia ilustrują formę monstrualną. [Fleischer i Schütz 1978] [Hinz i Abramowicz 1986]
Sformułowanie „brak symetrii” jest uproszczeniem; zmienione i regularne fragmenty mogą współistnieć.
Powiększ planszę ↗
Kształt i rozmieszczenie brodawek
Porównanie łączy kształt brodawki, jej zakończenie oraz gęstość rozmieszczenia. [Britton i Rose 1923] [Mauseth 2006]
Cechy nie są rozłączne. Obrazy nie są portretami oznaczonych gatunków; przykłady botaniczne opisano w tekście.
Powiększ planszę ↗
Krótkostożkowate
Schemat cechy: krótkostożkowate. Przykład i zakres porównania: Mammillaria mammillaris. [Britton i Rose 1923] [2-WWW]
Rysunek jest modelem geometrycznym, bez skali i oznaczonego okazu. Nie służy do identyfikacji gatunku.
Powiększ planszę ↗
Wydłużone stożkowate
Schemat cechy: wydłużone. Przykład i zakres porównania: Mammillaria longimamma. [Britton i Rose 1923] [2-WWW]
Rysunek jest modelem geometrycznym, bez skali i oznaczonego okazu. Nie służy do identyfikacji gatunku.
Powiększ planszę ↗