Areole i ciernie
Nowe plansze z objaśnieniami paneli i odniesieniami do literatury.
Ilustracje poglądowe z udostępnionych materiałów. Podpisy wskazują zakres uproszczeń i ewentualne nieścisłości. Kliknięcie obrazu otwiera go w pełnym rozmiarze.
Wyświetlono 1–6 z 6 wyników
Areola i rozwój cierni
Po lewej pokazano położenie cierni promienistych i centralnych. Środkowy panel łączy areolę z tkankami pędu, a prawy przedstawia wydłużone, twarde komórki dojrzałego ciernia. Areola jest skróconym pędem, z którego rozwijają się także włoski i inne struktury. [Mauseth 2006] [Silva i wsp. 2020]
Informacja o braku drewna i łyka dotyczy zwykłych cierni. Wyspecjalizowane glochidia wydzielnicze opisane u dwóch gatunków mają unaczynioną nasadę — pokazano je na osobnej planszy.
Powiększ planszę ↗
Glochidium opuncji
Duży panel po lewej wskazuje położenie glochidiów w areoli. Pośrodku pokazano pojedyncze glochidium z zadziorami skierowanymi ku nasadzie. Po prawej znajdują się powiększenia pęczka, powierzchni trzonu i podstawy. [Robinson 1974]
Rysunek jest powiększeniem poglądowym, bez skali pomiarowej. Kształt podstawy i układ komórek na powierzchni nie są identyczne u wszystkich opuncjowych.
Powiększ planszę ↗
Budowa, rozmieszczenie i typy cierni
Górne panele zestawiają widok areoli, pojedynczego ciernia i jego przekroju. Niżej pokazano różnice kształtu oraz rozmieszczenia cierni w areoli. Określenia „centralny” i „promienisty” opisują położenie, a „hakowaty” lub „spłaszczony” — kształt. [Mauseth 2006] [Robinson 1974]
Kategorie mogą współwystępować na jednej roślinie. Plansza nie jest kluczem do oznaczania gatunków, a proporcje przekrojów są umowne.
Powiększ planszę ↗
Ciernie — budowa i możliwe funkcje
Panele 1–3 porządkują budowę i cechy opisowe cierni. Panel 4 zestawia możliwe funkcje osłonowe oraz wpływ na otoczenie powierzchni pędu. Panel 5 ilustruje rozwojowy związek cierni z liśćmi. [Mauseth 2006] [Robinson 1974] [Ju i wsp. 2012]
Strzałka od liścia do ciernia oznacza homologię, nie przekształcenie dojrzałego liścia na konkretnej roślinie. Podziałka 100 μm jest elementem rysunku bez podanego materiału pomiarowego. Wpływ cierni na wodę i mikroklimat zależy od gatunku i warunków.
Powiększ planszę ↗
Glochidia wydzielnicze
Po lewej zestawiono struktury u Brasiliopuntia brasiliensis i Nopalea cochenillifera, przyjmowanej w atlasie jako Opuntia cochenillifera. Po prawej rozróżniono rozszerzoną, unaczynioną nasadę, niezdrzewniałą część środkową i wierzchołek. Kropelka na szczycie oznacza wydzielany nektar. [Silva i wsp. 2020]
Plansza odnosi się do wyspecjalizowanych struktur dwóch badanych gatunków. Nie przedstawia budowy wszystkich glochidiów ani zwykłych cierni. Jest rekonstrukcją dydaktyczną, nie obrazem mikroskopowym z publikacji.
Powiększ planszę ↗
Struktury rozwijające się w areoli
Areola jest silnie skróconym pędem bocznym. Plansza zestawia młodą areolę, powstawanie cierni, rozwój pąka kwiatowego i areolę z dojrzałymi cierniami. Panele pomagają rozróżnić struktury, ale nie wyznaczają obowiązkowej kolejności ich pojawiania się. U części kaktusów wytworzenie cierni i kwitnienie dzieli okres spoczynku merystemu. [Mauseth 2006]
Podpis „merystem” odnosi się do tkanki twórczej, a nie całej widocznej poduszeczki areoli. Podziałki 5 mm nie powiązano z oznaczonym gatunkiem ani pomiarem. Rycina nie dokumentuje przebiegu doświadczenia ani czasu rozwoju.
Powiększ planszę ↗