Rodzaj i zakres nazw
W przyjętej klasyfikacji rodzaj jest monotypowy, czyli obejmuje jeden gatunek. Brasiliopuntia brasiliensis występuje naturalnie w rozległej części Ameryki Południowej. Nazwy B. schulzii, B. bahiensis i B. argentina są w POWO zaliczone do jego synonimów. Starsze artykuły mogą traktować je jako odrębne gatunki. Dane z takich prac zachowują wartość, jeśli przypisuje się je do rzeczywiście przebadanych populacji. [2-WWW]
Podobieństwo nazwy i obecność pracy w tym samym katalogu nie wystarczają do połączenia taksonów. W badaniach filogenetycznych omawiano również Opuntia schickendantzii, używając później kombinacji Brasiliopuntia schickendantzii. To inna nazwa niż B. schulzii. Wyników cytogenetycznych oznaczonych jako B. schulzii nie należy przenosić na materiał O. schickendantzii. [Majure i wsp. 2012b] [Peixoto i wsp. 2016] [Las Peñas i wsp. 2016]
Architektura drzewa
Pień i główne osie są cylindryczne, a końcowe, zielone człony wyraźnie spłaszczone. Ten dimorfizm pędów pozwala rozpoznawać rodzaj wśród opuncjowych kaktusów drzewiastych. Na młodym przyroście występują drobne, nietrwałe liście. Rozwijająca się korona może mieć poziome odgałęzienia z licznymi cienkimi członami końcowymi. Opisy regionalne dokumentują zarówno rośliny kilkumetrowe, jak i drzewa dorastające do około 20 m. [de Menezes i wsp. 2013] [Nepomuceno i wsp. 2022] [Soller i wsp. 2014]
Spłaszczony człon jest pędem fotosyntetyzującym, a nie blaszką liściową. Badanie anatomiczne wykazało zróżnicowanie tkanek między osią główną i członami bocznymi. Występowały w nich miękisz asymilacyjny, komórki gromadzące wodę, śluz oraz kryształy szczawianu wapnia. Szczegółowy opis i zakres badanych próbek przedstawiono w karcie gatunku. [de Azevedo i wsp. 2013]
Pokrewieństwo i porównanie z Consolea
Molekularna analiza z 2012 roku wykazała, że tradycyjna, szeroko rozumiana Opuntia obejmowała kilka odrębnych linii. Brasiliopuntia należy do opuncjowych, lecz jej drzewiasty pokrój nie oznacza bliskiej tożsamości z karaibską Consolea. W rekonstrukcjach pokrewieństwa trzeba uwzględnić wybór markerów, liczbę próbek i rozbieżności między genomem plastydowym i jądrowym. [Majure i wsp. 2012b]
Badane rośliny z Corrientes, opisane jako B. schulzii, miały 2n = 22 chromosomy. U przebadanych Consolea stwierdzono natomiast 2n = 66 i 2n = 88, czyli odpowiednio sześciokrotność i ośmiokrotność podstawowej liczby x = 11. Zestawienie ilustruje różnicę w badanym materiale obu rodzajów. Nie jest podstawą do oznaczania pojedynczej rośliny bez cech morfologicznych i danych o jej pochodzeniu. [Las Peñas i wsp. 2016] [Negrón-Ortiz 2007]