Disocactus

(Regel) M.H.J.van der Meer

(Rother) E.Meier

(Mast.) M.H.J.van der Meer

(Worsley) M.H.J.van der Meer

(Baumann ex Lem.) M.H.J.van der Meer

(McIntosh) M.H.J.van der Meer

(Haw.) Ralf Bauer

Gatunek znany w starszej literaturze jako Epiphyllum anguliger. Analiza chloroplastowego DNA uzasadniła jego przeniesienie do Disocactus.

(Kimnach) Barthlott

(Lindl.) Lindl.

(Kimnach) Lodé

(Lindl.) M.Á.Cruz & S.Arias

Gatunek wykorzystany w badaniu rozwoju okwiatu opublikowanym w 2026 r. Porównanie komórek i transkryptów pokazało odmienny przebieg wzrostu kwiatów dwóch disokaktusów.

Górski epifit z Chiapas i Gwatemali. Łączy płaskie pędy z nielicznymi cierniami i wąsko lejkowate kwiaty o zmiennej barwie.

(Kimnach) Lodé

(F.A.C.Weber) M.Á.Cruz & S.Arias

Véliz, L.Velásquez & R.Puente

(Alexander) Barthlott

(Alexander) Kimnach & Hutchison

(Britton & Rose) Linding.

Meksykański epifit o różowych kwiatach i spłaszczonych pędach. Szczegółowe badanie opublikowano pod historyczną nazwą Nopalxochia phyllanthoides.

(Standl. & Steyerm.) Kimnach

Epifit z lasów górskich Salwadoru. Oryginalny opis wyróżnia zwisające rurkowate kwiaty z jednolicie zabarwionymi listkami okwiatu i dwoma oddalonymi okółkami pręcików.

Gatunek wykorzystany w badaniu rozwoju okwiatu opublikowanym w 2026 r. Porównanie komórek i transkryptów pokazało odmienny przebieg wzrostu kwiatów dwóch disokaktusów.