Bakteryjne zgnilizny i fitoplazmy u kaktusów

Miękka zgnilizna jest zespołem objawów

Szybkie mięknięcie i wodnisty rozpad mięsistych tkanek wskazują na zgniliznę, lecz nie identyfikują bakterii. Podobny obraz może towarzyszyć infekcji lęgniowca lub grzyba, a także wtórnemu zasiedleniu tkanki wcześniej zniszczonej przez mróz. Zapach, barwa i tempo zmian są informacjami pomocniczymi. Do ustalenia sprawcy potrzebny jest materiał z właściwie pobranego pogranicza tkanki żywej i uszkodzonej oraz diagnostyka laboratoryjna. [Mejía-Sánchez i wsp. 2019] [9-WWW] [Fleischer i Schütz 1978, s. 185–188]

Udokumentowany przykład Pectobacterium

W badaniu meksykańskiego kaktusa opisanego jako Neobuxbaumia tetetzo wyizolowano bakterie z objawów miękkiej zgnilizny, przeprowadzono ich identyfikację i odtworzono objawy po inokulacji zdrowego materiału. Autorzy stosowali nazwę Pectobacterium carotovorum subsp. brasiliense. Obecnie LPSN przyjmuje Pectobacterium brasiliense jako odrębny gatunek. Aktualizacja nazwy bakterii nie zmienia gospodarza i warunków doświadczenia; nie dowodzi też, że każda mokra zgnilizna domowego kaktusa ma tę samą przyczynę. [Mejía-Sánchez i wsp. 2019] [16-WWW]

Przykład ten koryguje stwierdzenie z podręcznika Fleischera i Schütza, że bakterie właściwie nie stanowią sprawców chorób kaktusów. Historyczną opinię traktujemy jako zapis ówczesnej wiedzy i doświadczenia autorów, a nie aktualną regułę diagnostyczną. [Mejía-Sánchez i wsp. 2019] [Fleischer i Schütz 1978, s. 185]

Fitoplazmy: bakterie o innym sposobie życia

Fitoplazmy są bakteriami pozbawionymi ściany komórkowej, związanymi z tkanką przewodzącą gospodarza. Mogą towarzyszyć zaburzeniom rozwoju zamiast wywoływać typową mokrą zgniliznę. W badaniu Omara i współautorów w fasciowanych sukulentach wykryto sekwencje fitoplazm grupy 16SrII. Jeden z gospodarzy należał do Cactaceae; pozostałe badane sukulenty nie były kaktusami. [Omar i wsp. 2014]

Rozpoznanie wymaga badań molekularnych z odpowiednimi kontrolami. Wyniki pracy i granice wnioskowania przyczynowego omówiono w rozdziale o formach cristata. [Omar i wsp. 2014]

Postępowanie przy podejrzeniu bakteriozy

Roślinę oddziela się od pozostałych, ogranicza rozpryskiwanie wody i przenoszenie soku na narzędziach oraz dokumentuje granicę zmian. Gwałtownie rozpadającego się egzemplarza nie pozostawia się w obiegu sadzonek i zrazów. Gdy uszkodzenie jest rozległe, usunięcie rośliny i zanieczyszczonego materiału jest pewniejszym ograniczeniem źródła infekcji niż powtarzane, nieswoiste opryski. [9-WWW] [Hinz i Abramowicz 1986, s. 102–108]

Próba uratowania zdrowo wyglądającego fragmentu nie jest potwierdzeniem jego wolności od patogenu. Nowe cięcie trzeba ocenić pod względem zasięgu zmian, a narzędzia i stanowisko oczyścić przed następną rośliną. Nie przejmuje się z książek zaleceń stosowania antybiotyków ani nie zakłada, że każdy preparat miedziowy ma obecnie zezwolenie do takiego użycia na kaktusach. Aktualny zakres zastosowania określa etykieta konkretnego produktu. [9-WWW] [10-WWW] [Fleischer i Schütz 1978, s. 185–188]

Klebsiella aerogenes u Austrocylindropuntia subulata

Basavand i współautorzy opisali mokrą, wodnistą zgniliznę pędów Austrocylindropuntia subulata w Iranie. Izolaty określono jako Klebsiella aerogenes na podstawie cech mikrobiologicznych i sekwencji rpoB. Zakażenie zdrowych roślin wywołało objawy, z których ponownie wyizolowano tę bakterię. Jest to dowód etiologiczny dla zbadanego przypadku; w pracy nie oceniano preparatów ochronnych ani schematów leczenia. [Basavand i wsp. 2020]