Zasięg i rozpoznanie
POWO podaje południową Jamajkę jako naturalny obszar występowania. Starsze oznaczenia roślin z Kajmanów jako C. spinosissima nie dokumentują automatycznie szerszego zasięgu. Areces-Mallea wykazał, że materiał z Little Cayman i Cayman Brac należy do C. millspaughii subsp. caymanensis. [2-WWW] [Areces-Mallea 2001]
Dojrzałe człony C. spinosissima mają wyraźną siatkę zagłębień. W kluczu z 2001 roku gatunek wyróżniał wydłużony, niesymetryczny i spłaszczony perikarpel, osadzony na skośnej, wydłużonej części przypominającej szypułkę. Różni się to od bardziej symetrycznej, cylindrycznej budowy opisywanej u C. moniliformis. Do oznaczenia użyteczny jest kwiat wraz z otaczającą zalążnię częścią pędową. [Areces-Mallea 2001]
Populacja Hellshire Hills
Strittmatter, Negrón-Ortiz i Hickey opisali populację w Hellshire Hills na Jamajce. Spośród 79 kwitnących roślin 54 miały funkcję męską, 18 żeńską, a siedem określono jako słabe hermafrodyty. Małych osobników poniżej 1 m, które nie kwitły, nie włączano do oceny proporcji płci. Wynik dotyczy więc reprodukcyjnej części tej populacji, nie wszystkich roślin gatunku. [Strittmatter i wsp. 2002]
Kwiaty żeńskie miały funkcjonalne zalążki, lecz ich pylniki nie wytwarzały prawidłowego pyłku. Kwiaty męskie wytwarzały pyłek, natomiast zalążki stawały się nieczynne przed otwarciem kwiatu. Osobniki określane jako słabe hermafrodyty zachowywały w części kwiatów nieliczne płodne zalążki i tworzyły mniej owoców niż rośliny żeńskie. Ta trzecia grupa nie była dowodem równomiernej obupłciowości całej rośliny. [Strittmatter i wsp. 2002]
Co zmienia późniejsza interpretacja
W pracy porównawczej z 2008 roku sporadyczną płodność funkcji żeńskiej u roślin męskich opisano jako niestałość ekspresji płci. Zalążki dojrzewały w kierunku od podstawy ku wierzchołkowi zalążni. Te położone najwyżej mogły czasem zachować funkcję do chwili otwarcia kwiatu, podczas gdy pozostałe już degenerowały. Wyjaśnienie to łączy położenie zalążka, jego wiek i szansę zapłodnienia. [Strittmatter i wsp. 2008]
Zaobserwowanie łagiewki pyłkowej i powstanie nasiona dokumentują kolejne etapy zapłodnienia, lecz bez kontrolowanego doświadczenia nie rozstrzygają automatycznie, skąd pochodził pyłek. Z opisanych prac nie wyprowadzono zatem zalecenia, że pojedynczy dowolny klon C. spinosissima będzie niezawodnie dawał nasiona po samozapyleniu. [Strittmatter i wsp. 2002] [Strittmatter i wsp. 2008]
Chromosomy i znaczenie dla kolekcji
W materiale z Hellshire Hills Negrón-Ortiz stwierdziła 2n = 66 chromosomów. Rośliny rozmnożone wegetatywnie z jednego osobnika zachowują jego pochodzenie genetyczne. Dla dokumentacji kolekcji przydatne jest więc osobne zapisywanie rośliny macierzystej, funkcji kwiatów oraz obecności rzeczywistych, rozwiniętych nasion, a nie tylko liczby struktur przypominających owoce. [Negrón-Ortiz 2007] [Strittmatter i wsp. 2002]
Synonimy i nazwy w literaturze
Cactus spinosissimus · Opuntia cruciata · Opuntia spinosissima [2-WWW]