Zasięg i nazwy w materiałach
POWO przyjmuje gatunek obejmujący południowo-wschodnią Kubę, Hispaniolę oraz część wysp w obszarze Portoryko. Kubańską nazwę C. moniliformis subsp. guantanamana zalicza do synonimów. W literaturze z 1996 i 2023 roku nazwa ta służy jednak do opisu konkretnego regionalnego materiału i w tym znaczeniu jest zachowana. [2-WWW] [Areces-Mallea 1996] [Barrios i wsp. 2023]
Do synonimów w POWO należy również Airampoa panellana. Pokazuje to, dlaczego obecność nazwy rodzaju w starym wykazie nie wystarcza do przypisania pracy. Wyszukiwanie tej nazwy prowadzi tutaj do Consolea moniliformis, bez tworzenia dodatkowej karty w rodzaju Airampoa. [2-WWW]
Budowa i ontogeneza
Kubański materiał opisany przez Arecesa-Malleę tworzy drzewa o koronie z rozgałęzieniami zwieszającymi się ku obrzeżu. Młode człony mogą być słabiej siateczkowate i silniej uzbrojone niż człony dojrzałej korony. Opisano również niewielkie, zbliżone do kulistych, długocierniste człony, które łatwo się odłączają i mogą ukorzeniać po opadnięciu. Zmiana wyglądu wraz z wiekiem jest istotna dla identyfikacji sadzonek. [Areces-Mallea 1996]
Wyraźna siatka zagłębień na dojrzałej powierzchni pomaga odróżnić gatunek od gładkiej C. macracantha. W porównaniu z C. spinosissima ważne są także cechy perikarpelu. Klucz z 2001 roku wskazuje u C. moniliformis strukturę bardziej cylindryczną i symetryczną, w przeciwieństwie do spłaszczonego, skośnego i wydłużonego perikarpelu gatunku jamajskiego. [Areces-Mallea 2001] [Barrios i wsp. 2023]
Siedlisko i relacje ze zwierzętami
Materiał kubański subsp. guantanamana opisano z suchych zarośli przybrzeżnych i drobnolistnych lasów zimozielonych do około 50 m n.p.m. Na południowej Hispanioli rośliny oznaczane jako C. moniliformis wiązano z bardziej otwartymi, suchymi stanowiskami niż rośliny opisywane jako C. microcarpa. Regionalnych charakterystyk nie należy łączyć w jedną szczegółową recepturę siedliska całego gatunku. [Barrios i wsp. 2023] [Majure i Clase 2018]
Analiza odchodów legwanów Cyclura cornuta i C. ricordii na Dominikanie wykazała, według abstraktu Pasachnik i Martina-Veleza, udział C. moniliformis wśród sezonowo ważnych roślin pokarmowych. Taki wynik dokumentuje relację troficzną. Nie rozstrzyga samodzielnie, ile nasion przeżywa przejście przez przewód pokarmowy i gdzie później powstają siewki. [Pasachnik i Martin-Velez 2017]
Rozwój płciowy i granice interpretacji filogenezy
W materiałach badanych w 2007 roku stwierdzono 2n = 66. Gatunek uczestniczył również w porównaniach rozwoju pylników i zalążków, w tym w obserwacjach osobników męskich sporadycznie zachowujących płodne zalążki. W analizie plastomów z 2021 roku różne próbki oznaczone jako C. moniliformis nie utworzyły jednej wyłącznej linii. Wynik wskazuje na złożoność historii grupy, lecz nie rozstrzyga sam, czy jej przyczyną są krzyżowania, młody wiek linii czy granice oznaczenia próbek. [Negrón-Ortiz 2007] [Strittmatter i wsp. 2008] [Majure i wsp. 2021b]
Synonimy i nazwy w literaturze
Airampoa panellana · Cactus ferox · Cactus moniliformis · Cereus moniliformis · Consolea ferox · Consolea moniliformis subsp. guantanamana · Nopalea moniliformis · Opuntia armata var. panellana · Opuntia dolabriformis · Opuntia ferox · Opuntia moniliformis · Opuntia moniliformis f. guantanamana · Opuntia panellana · Tunilla armata var. panellana [2-WWW]