Stanowiska i cechy
W opracowaniu kubańskim podgatunek odnotowano na cayos Romano, Sabinal, Paredón Grande i Cruz. Rośnie w nadbrzeżnych suchych zaroślach i drobnolistnych lasach zimozielonych, na stanowiskach położonych poniżej 2 m n.p.m. Jest to opis lokalnych stanowisk na Kubie. Zasięg całego podgatunku obejmuje również część archipelagu Bahamów. [Barrios i wsp. 2023] [2-WWW]
Areces-Mallea opisywał rośliny o blisko rozmieszczonych, zagłębionych areolach na dojrzałych członach. W porównaniu z subsp. caymanensis pień ma liczniejsze, słabsze i bardziej elastyczne ciernie, a kwiaty są karminowe i miseczkowate. Takie porównanie wymaga dorosłego materiału. U młodych członów areole mogą wyglądać inaczej niż po zakończeniu rozwoju. [Areces-Mallea 2001]
Spis populacji i kultury tkankowe
W abstrakcie pracy Martela-Ortiza i współautorów podano, że kolejny spis na Cayo Paredón Grande wykazał pięć roślin dorosłych, wobec piętnastu odnotowanych w 2019 roku. Stwierdzono również 41 roślin młodocianych. Są to dane z jednej lokalnej populacji, a nie oszacowanie liczebności podgatunku na całym obszarze występowania. [Martel-Ortiz i wsp. 2025]
Autorzy uzyskali rozwój pędów i ukorzenianie w początkowych etapach mikropropagacji. Rozwój pędów badano z dodatkiem benzyloadeniny, a korzenie otrzymywano także bez regulatorów wzrostu. Dostępny abstrakt nie zawiera całego przebiegu przygotowania materiału, sterylizacji, pasażowania i aklimatyzacji. Dlatego opisano wynik biologiczny, bez przekształcania go w niepełną instrukcję laboratoryjną. [Martel-Ortiz i wsp. 2025]
Praca ukazała się online w lipcu 2024 roku, a należy do tomu 38 czasopisma „Vegetos” z 2025 roku. W cytowaniu zastosowano rok tomu. Uzyskanie ukorzenionych roślin in vitro jest etapem rozmnażania. Ich przeżycie po przeniesieniu do gleby i skuteczność odtwarzania populacji wymagają dalszej oceny. [Martel-Ortiz i wsp. 2025]