Airampoa tilcarensis

Nazwa i pochodzenie

POWO przyjmuje Airampoa tilcarensis jako odrębny gatunek występujący naturalnie w Jujuy w Argentynie. Dawne kombinacje obejmują Opuntia tilcarensis, Tunilla tilcarensis i Tephrocactus tilcarensis. Zapis Platyopuntia soehrensii var. tilcarensis dokumentuje historyczne ujmowanie roślin w niższej randze przy innym gatunku. [2-WWW]

Ruch pręcików

Harald Frisch opisał reakcję kwiatu rośliny uprawnej na dotknięcie pręcików pęsetą. Ruch zaczynał się przed upływem sekundy, a po 2–3 sekundach pręciki odginały się ku znamieniu i uwalniały pyłek. Powrót do poprzedniego położenia trwał około pięciu minut. Obserwację powtórzono następnego dnia na innym kwiecie tego samego okazu. [Frisch 2013, s. 161–164]

Jest to przykład nastii, czyli ruchu, którego kierunek wynika z budowy organu, a nie z kierunku działania bodźca. W tym przypadku bodźcem był dotyk. Taka reakcja może zmieniać kontakt owada z pyłkiem, lecz relacja Frischa nie mierzyła skuteczności zapylania ani liczby powstałych nasion. Obserwowany czas reakcji dotyczy jego rośliny i warunków w szklarni. [Frisch 2013]

Światło, sadzonki i zimowanie

Silvia Grätz opisała formę kolekcyjną o bardzo długich cierniach jako roślinę wymagającą dużej ilości światła, przewiewu i wyraźnych dobowych zmian temperatury. Wskazała łatwe rozmnażanie z sadzonek. Relacja o znoszeniu krótkiego spadku poniżej −10°C dotyczyła roślin utrzymywanych sucho. Nie podano czasu ekspozycji ani reprezentatywnej próby, dlatego nie jest to ustalony próg zimowania gatunku w polskim gruncie. [Grätz 2009, s. 322]