Status i nazwa
Astrophytum myriostigma subsp. quadricostatum (H.Moeller) K.Kayser jest podgatunkiem zaakceptowanym w POWO. W jego synonimii znajdują się nazwy związane z tamaulipense. Praca z 2019 roku uzasadnia pierwszeństwo epitetu quadricostatum dla populacji doliny Jaumave w Tamaulipas. [2-WWW] [Montanucci i Kleszewski 2019]
Rozpoznanie i zmienność
Epitet oznacza czterożebrowy, lecz populacje obejmują rośliny o różnej liczbie żeber. W Jaumave w próbie 28 roślin cztery żebra miało 25%, a pięć żeber 75%. W San Antonio spośród 65 osobników czterożebrowe stanowiły tylko 6,2%. W Los Ébanos stwierdzono rośliny od czterożebrowych do siedmiożebrowych. Liczba żeber ma znaczenie opisowe, ale sama nie wystarcza do identyfikacji podgatunku. [Montanucci i Kleszewski 2019]
Opis z 2019 roku podaje dorosłe rośliny osiągające około 48–50 cm wysokości i do 25 cm średnicy. Najczęściej występują cztery lub pięć żeber, rzadziej więcej. Siewki mogą wytwarzać ciemne, zakrzywione ciernie długości 1–4 mm, zanikające w dalszym rozwoju. Włoski bywają gęste, rozrzedzone albo bardzo nieliczne, zależnie od populacji. [Montanucci i Kleszewski 2019]
Kwiaty, owoce i nasiona
Kwiaty są żółte i mają od jednego do trzech szeregów listków okwiatu. W redeskrypcji podano średnicę 26–60 mm. W seriach porównawczych kwiaty z Jaumave i San Antonio były przeciętnie mniejsze niż kwiaty porównanej próby podgatunku nominatywnego. Dane o owocach i nasionach uzupełniają rozpoznanie oraz pokazują różnice między populacjami. [Montanucci i Kleszewski 2019]
Zasięg i uprawa
Podgatunek jest związany z Tamaulipas. W atlasie ogrodnicze rośliny czterożebrowe bez danych o pochodzeniu pozostają oznaczone jako A. myriostigma o czterech żebrach. Dotyczy to również Onzuka quadricostatum. Podobny wygląd roślin wyselekcjonowanych w uprawie nie jest dokumentacją pochodzenia z doliny Jaumave. [2-WWW] [Montanucci i Kleszewski 2019] [11-WWW]
Uprawa opiera się na zasadach dla A. myriostigma. Przy rozmnażaniu cenniejsza od selekcji wyłącznie na liczbę żeber jest ewidencja pochodzenia nasion i roślin rodzicielskich. Wzrost może zmienić liczbę żeber, a potomstwo zachować szerszą zmienność niż para wybrana do zapylenia. [Szychowski b.d.a] [Montanucci i Kleszewski 2019]