Status i zakres
Astrophytum myriostigma subsp. myriostigma jest podgatunkiem nominatywnym, obejmującym element związany z typem nazwy gatunkowej. POWO włącza do jego synonimii między innymi nazwy columnare, nudum, potosinum, strongylogonum i tulense w odpowiednich historycznych kombinacjach. Oznaczenie konkretnej rośliny podgatunkiem powinno uwzględniać jej pochodzenie i przyjęte ujęcie taksonomiczne. [2-WWW]
Morfologia i środowisko
Rośliny są zmienne pod względem smukłości, gęstości włosków i liczby żeber. W węższym ujęciu zastosowanym w badaniu z 2021 roku podgatunek nominatywny porównano z wydzielaną grupą tulense. Opisano przeciętnie szersze pędy, większe nasiona i kwiaty o większej liczbie szeregów listków okwiatu. Współczesne ujęcie POWO obejmuje szerszy zakres zmienności niż tak rozumiana grupa porównawcza. [Montanucci i Kleszewski 2021] [2-WWW]
Populacje badano na różnych stanowiskach San Luis Potosí, Nuevo León i Tamaulipas. Cechy włosków przechodzą od gęstego pokrycia do prawie nagiej powierzchni. Praca nad nudum nie potwierdziła zestawu cech pozwalającego traktować wszystkie nagie rośliny jako osobny podgatunek geograficzny. [Montanucci i Kleszewski 2020] [Montanucci i Kleszewski 2021]
Uprawa i oznaczanie
Obowiązują zasady opisane w karcie A. myriostigma. Formy nagie wymagają starannej aklimatyzacji świetlnej, a starsze rośliny kolumnowe stabilnej doniczki. Wysiew partii z udokumentowanego stanowiska pozwala obserwować rzeczywistą zmienność populacji. Nazwy z etykiet, na przykład tulense czy columnare, warto zachować jako informację historyczną lub o pochodzeniu, obok aktualnego przyporządkowania. [Szychowski b.d.c] [Montanucci i Kleszewski 2020] [Montanucci i Kleszewski 2021] [2-WWW]