KIEŁKOWANIE • kolejne ograniczenia procesu
- 01ImbibicjaWoda przywraca uwodnienie struktur nasienia
- 02OddychanieTlen i rezerwy zasilają przemiany zarodka
- 03Aktywacja wzrostuTemperatura i światło modyfikują odpowiedź
- 04Wyjście korzeniaKorzeń zarodkowy przebija okrywę nasienną
- 05Ustalenie siewkiŚwiatło, korzenie i stopniowe hartowanie podtrzymują wzrost
Proces zatrzymuje czynnik znajdujący się poza zakresem tolerancji. Sama wilgoć nie zastępuje tlenu, właściwej temperatury ani żywego zarodka. [Barrios i wsp. 2020b] [Fleischer i Schütz 1978]
Kolejność i warunki
- Autor opisuje czterotygodniowe cykle chłodu — około 12 godzin przemrożenia, potem 3–6 godzin w 10–15°C. Nie podaje w kompletny sposób wszystkich parametrów wilgotności i temperatury przemrażania. protokół nie jest gotowym uniwersalnym standardem. [Neciu 2005, s. pliku 37, 38, 39]
- Wysiew — około 30°C w dzień i 15–20°C nocą. Zamknięcie tylko 2–4 tygodnie, następnie wentylacja po kiełkowaniu. Wiek i gatunek siewek decydują o stopniu dalszego przesuszania. [Neciu 2005, s. pliku 37, 38, 39]
- Receptura autora — 20% tufu, 10% perlitu, 45% grubego piasku i 25% niegliniastej ziemi. Wcześniejsza mieszanka 75% piasku/25% gliniastej ziemi powodowała problemy ze strukturą w jego doniczkach. [Neciu 2005, s. pliku 37, 38, 39]
- Starsze rośliny autor podlewał wiosną, wstrzymywał podlewanie od końca czerwca do sierpnia i obserwował drugi okres wzrostu jesienią. Początek i koniec aktywności zależą od warunków kolekcji. [Neciu 2005, s. pliku 37, 38, 39]
- W kolekcji zapewniał stały ruch powietrza. Chłodniejsze zimowanie przedstawiał jako plan dalszych prób. [Neciu 2005, s. pliku 37, 38, 39]
Zakres metody
Skarifikacja kwasem siarkowym pozostaje opisem archiwalnego zabiegu specjalistycznego, nie domyślnym etapem dla wszystkich nasion.
Straty przypisane przez autora glinie lub letniej wodzie nie są kontrolowanym testem przyczynowości.
Źródła opisu
[Neciu 2005, s. pliku 37, 38, 39]