Inwentaryzacja nad ziemią i na ziemi
Aguilar-Cruz i współpracownicy przeprowadzili inwentaryzację w lipcu 2023 roku w trzech stanowiskach meksykańskiego rezerwatu. Na powierzchni około ćwierci hektara znaleźli około 1400 kaktusów. Rejestrowali gatunek, rozmiary, obecność kwiatów lub owoców oraz miejsce wzrostu. Epifityzm, czyli wzrost na innej roślinie bez połączenia korzeni z glebą, odnotowano u co najmniej dziewięciu z trzynastu lokalnie występujących gatunków. [Aguilar-Cruz i wsp. 2026]
Kuliste rośliny i młode kandelabry
W sześciu najliczniejszych grupach wykres przedstawia 680 osobników epifitycznych i 689 naziemnych. Rozkład różnił się wyraźnie między gatunkami. Mammillaria polythele i M. crinita występowały głównie na drzewach. U M. longimamma przeważały stanowiska naziemne. Znaleziono też epifityczne Myrtillocactus geometrizans oraz Isolatocereus dumortieri, lecz na gałęziach dominowały ich małe osobniki. [Aguilar-Cruz i wsp. 2026]
Niektóre M. polythele i M. crinita na drzewach miały kwiaty lub owoce. W przypadku obu gatunków drzewiastych największe rośliny rosły głównie na ziemi. Obserwacja wskazuje więc na różne możliwości przechodzenia całego cyklu życiowego w takim mikrosiedlisku. Los małych kaktusów na gałęziach wymaga dalszych obserwacji demograficznych. [Aguilar-Cruz i wsp. 2026]
Neltuma jako główny gospodarz
Około 99% epifitycznych kaktusów rosło na Neltuma laevigata. Dwa pozostałe przypadki stanowiły Mammillaria polythele na dużych Isolatocereus dumortieri. W koronach Neltuma kaktusy często osiedlały się na stosunkowo grubych, niemal poziomych gałęziach. Autorzy obserwowali pod nimi cienką warstwę materii powstałej z rozkładu kory, porostów i liści. [Aguilar-Cruz i wsp. 2026]
Większe korony wiązały się z większą liczebnością kaktusów. Mogą zapewniać większą powierzchnię zatrzymującą nasiona i bardziej zróżnicowane mikrosiedliska. Autorzy rozważają także łagodzenie skrajnych warunków i dłuższe utrzymywanie wilgoci w nagromadzonym podłożu. Są to proponowane mechanizmy wyjaśniające rozmieszczenie, wymagające bezpośrednich pomiarów warunków w koronach. [Aguilar-Cruz i wsp. 2026]
Rozmiar zmienia warunki życia
Małej siewce wystarcza inna ilość podłoża i miejsca niż wielometrowemu kaktusowi. Wraz ze wzrostem zwiększa się też obciążenie gałęzi i działanie wiatru na roślinę. Autorzy wskazują ograniczenia przestrzenne i mechaniczne jako możliwe przyczyny różnicy między młodymi epifitycznymi I. dumortieri a dużymi okazami naziemnymi. Inwentaryzacja przedstawia jeden obszar i termin. W tym zakresie pokazuje, że opis siedliska gatunku może obejmować kilka sposobów osiedlania się. [Aguilar-Cruz i wsp. 2026]
“Unexpected epiphytes” - Cacti growing on trees in the xerophytic scrubland of the Barranca de Metztitlán, México
Aguilar-Cruz Y., Flores-Martínez A., Cornejo-Romero A., Martínez-Hernández D., Sánchez-Serano S., Gómez-Hinostrosa C., Hoeber V., Zotz G., Callejas-Chavero A., “Unexpected epiphytes” - Cacti growing on trees in the xerophytic scrubland of the Barranca de Metztitlán, México, Journal of Arid Environments, 2026, 235:105617, doi: 10.1016/j.jaridenv.2026.105617
Autorzy zinwentaryzowali około 1400 kaktusów w trzech stanowiskach suchych zarośli Barranca de Metztitlán. Porównali wzrost naziemny i epifityczny, wielkość roślin oraz wybór gospodarzy. Drobne osobniki Isolatocereus dumortieri i Myrtillocactus geometrizans występowały na drzewach, a niektóre kuliste Mammillaria także tam kwitły. Większość epifitycznych kaktusów rosła na Neltuma laevigata.
