Cechy i status nazwy

Brodawki są często wydłużone, a pęd oliwkowozielony do żółtawozielonego. Dorosłe brodawki zwykle nie zachowują drobnej areoli wierzchołkowej typowej dla wielu A. retusus. Kwiaty mają odcień kremowy lub jasnożółty. Pojedyncza cecha wymaga oceny razem z pozostałymi. [Anderson i Fitz Maurice 1998]

Nazwa Ariocarpus trigonus (F.A.C.Weber) K.Schum. jest przyjęta w POWO jako nazwa gatunku. Historyczne A. retusus subsp. trigonus pozostaje jej synonimem. Różnica rangi w starszej książce i aktualnym atlasie wynika więc z odmiennego ujęcia, a nie z istnienia dwóch roślin o identycznym epitecie. [2-WWW]

Występowanie i siedlisko

POWO podaje Tamaulipas i Nuevo León. Regionalne badania Tamaulipas opisywały stanowiska związane z podgórską roślinnością krzewiastą, w tym okolicami doliny Jaumave. Wapienne podłoże występowało w warunkach różniących się od wyżej położonych stanowisk części A. retusus. [2-WWW] [Martínez-Avalos i Suzán-Azpiri 2000]

Różnice siedliskowe nie przekładają się bezpośrednio na jeden zestaw temperatur dla każdej rośliny w kolekcji. Przy interpretacji mapy i wysokości stanowiska liczy się także osłona roślinności i charakter podłoża. Regionalny opis występowania dostarcza kontekstu do uprawy, a nie kompletnej receptury szklarniowej. [Martínez-Avalos i Suzán-Azpiri 2000] [Anonim 2006]

Kwiaty i produkcja pyłku

W badaniu porównawczym średnia szerokość kwiatu wyniosła 31,15 ± 1,04 mm przy próbie 25 kwiatów. Podano średnią i jej błąd standardowy. A. trigonus należał do gatunków o dużej produkcji pyłku i dużej liczbie zalążków w badanym zestawie. [Martínez-Peralta i wsp. 2014a]

Pomimo obfitego pyłku własnego ręczne samozapylenie dawało znacznie słabsze owocowanie niż zapylenie krzyżowe. Ilość pyłku i jego zgodność z rośliną to odrębne czynniki. Przy pozyskiwaniu nasion ważne są zatem niezależne rośliny rodzicielskie i zgodny termin kwitnienia. [Martínez-Peralta i wsp. 2014b]

Wzrost i kwitnienie w uprawie

Neciu opisał pięcioletnie rośliny A. trigonus, które jeszcze nie zakwitły, choć osiągnęły około 5–7 cm średnicy. W tej samej kolekcji inne gatunki rodzaju kwitły wcześniej. Zestawienie pokazuje zróżnicowanie tempa dojrzewania w określonych warunkach, bez ustalania stałego wieku pierwszego kwiatu. [Neciu 2006]

Podlewanie dorosłych roślin wiąże się z aktywnym wzrostem, temperaturą i przesychaniem doniczki. Polska relacja zalecała przepuszczalne podłoże i suchy spoczynek. Gdy roślina trafia na bardziej słoneczne stanowisko, zmianę ekspozycji wprowadza się stopniowo. [Anonim 2006] [1-WWW]

Rozmnażanie z nasion

Długotrwale wilgotne, osłonięte prowadzenie siewek opisane przez Neciu dotyczy etapu wczesnego wzrostu. Po otwarciu wysiewu warunki zmieniano stopniowo, a wraz z rozwojem roślin wprowadzano wyraźniejsze cykle podlewania i przesychania. Dorosły wygląd brodawek nie pojawia się od razu po kiełkowaniu. [Neciu 2006]

Alkaloidy i zakres ustaleń

W pracy z 1970 roku zidentyfikowano hordeninę, śladową N-metylotyraminę oraz N-metylo-3,4-dimetoksy-β-fenyloetyloaminę. Była to identyfikacja chemiczna składników materiału roślinnego, opisana w dostarczonym abstrakcie. [Speir i wsp. 1970]

Obecność alkaloidów nie stanowi sama w sobie potwierdzenia działania halucynogennego. Przytoczona analiza nie obejmowała badania działania u ludzi ani oceny bezpieczeństwa spożycia. Dlatego właściwości psychoaktywnych i zastosowania leczniczego nie przypisano tu gatunkowi jako dowiedzionych. [Speir i wsp. 1970]

Przewaga obcopylności mimo obfitego pyłku

W materiale z Chihue A. trigonus wytwarzał najwięcej ziaren pyłku na kwiat spośród siedmiu porównywanych gatunków. Własny pyłek kiełkował na znamieniu i rozpoczynał wzrost w szyjce słupka, lecz często był hamowany w dalszej drodze do zalążni. Obfita produkcja pyłku współistniała więc z barierą ograniczającą wykorzystanie pyłku własnego. [Martínez-Peralta i wsp. 2014a, s. 670–671, tabela 1; s. 534–536, ryc. 4] [Martínez-Peralta i wsp. 2014b, s. 670–671, tabela 1; s. 534–536, ryc. 4]

Po ręcznym samozapyleniu obecność łagiewek w zalążni odnotowano w 18,5% z 27 słupków, a owocowanie w 5,1% osobnej próby 39 kwiatów. Dojście łagiewki do zalążni i rozwój dojrzałego owocu opisują kolejne etapy procesu. W doświadczeniu owocowanie oceniano pięć do sześciu miesięcy po zapyleniu. [Martínez-Peralta i wsp. 2014b, s. 532, 534–535, tabela 1]