Echinocereus coccineus

Rodzina

Cactaceae

Podrodzina

Cactoideae

Rodzaj według POWO

Echinocereus

Pokrój

Kępy krótkich lub wydłużonych żebrowanych pędów

Rozmieszczenie

Według POWO gatunek występuje naturalnie od Kolorado po północno-wschodni Meksyk. Wymieniane regiony obejmują Kolorado, Nowy Meksyk, Teksas i Meksyk północno-wschodni. Baza uznaje pięć podgatunków. [2-WWW]

Duża liczba jednostek niższej rangi ostrzega przed uogólnianiem cech jednego okazu. Nazwa bez danych lokalizacyjnych nie informuje o wysokości stanowiska, rodzaju skały ani przebiegu zimy. [2-WWW]

Siedlisko

Rośnie na skalistych stokach, w szczelinach, na półkach skalnych i w otwartych zbiorowiskach od suchych zarośli po widne lasy. Korzenie korzystają z małych kieszeni podłoża i odpływu po skale. Kępy bywają wystawione na silne słońce, wiatr oraz duże dobowe zmiany temperatury. [4-WWW] [4-WWW] [Hernández‐Hernández i wsp. 2014] [2-WWW]

Takie siedlisko nie jest równoznaczne z całkowitym brakiem wody. Opady mogą być gwałtowne, ale woda nie zalega długo przy szyjce i korzeniach. W uprawie trzeba odtworzyć dynamikę, a nie sam wygląd kamienistej powierzchni. [4-WWW] [4-WWW] [Hernández‐Hernández i wsp. 2014] [2-WWW]

Budowa

Liczne pędy tworzą zwartą kępę. Każdy pęd ma wyraźne żebra z areolami i cierniami. Czerwone lub pomarańczowoczerwone kwiaty pojawiają się w górnej części dojrzałych pędów i mają budowę związaną z dostępem ptaków do nektaru. [4-WWW] [4-WWW] [Hernández‐Hernández i wsp. 2014] [2-WWW]

Pokrój zmienia się z wiekiem. Młoda pojedyncza siewka nie pokazuje docelowej szerokości kępy, a roślina wieloletnia wymaga więcej miejsca i ma inne warunki wilgotności między pędami. [4-WWW] [4-WWW] [Hernández‐Hernández i wsp. 2014] [2-WWW]

Biologia

Czerwone kwiaty o cechach zespołu zapylania przez ptaki są przykładem związku morfologii z interakcją ekologiczną. Zespół cech nie oznacza, że każdy kwiat odwiedza wyłącznie jeden gatunek zapylacza. Skuteczne zapylenie i wytworzenie nasion zależą także od biologii konkretnej populacji. [4-WWW] [4-WWW] [Hernández‐Hernández i wsp. 2014] [2-WWW]

Kępiasty wzrost pozwala roślinie utrzymywać wiele aktywnych wierzchołków. Uszkodzenie jednego pędu nie musi zniszczyć całego genetu, lecz zgnilizna w zwartym skupieniu może szerzyć się między tkankami pozostającymi w kontakcie. [4-WWW] [4-WWW] [Hernández‐Hernández i wsp. 2014] [2-WWW]

Identyfikacja i dokumentacja

W oznaczeniu pomocne są cechy całej kępy, dojrzałego pędu, cierni, kwiatu i owocu. Pięć podgatunków przyjętych w POWO wskazuje, że część zmienności ma uporządkowanie geograficzne. Nazwa handlowa bez stanowiska nie pozwala automatycznie przypisać rośliny do jednej z tych jednostek. [4-WWW] [4-WWW] [Hernández‐Hernández i wsp. 2014] [2-WWW]

Notuj liczbę pędów, lecz oddziel ją od liczby roślin. Kępa może być jednym genotypem powstałym przez rozgałęzianie. Przy wysiewie oznacz osobno każdą partię i rodziców, jeśli są znani. Obecność czerwonego kwiatu nie rozstrzyga gatunku w rodzaju obejmującym kilka podobnie kwitnących linii. [4-WWW] [4-WWW] [Hernández‐Hernández i wsp. 2014] [2-WWW]

Fizjologia mrozoodporności i zakres danych

W jednosezonowej próbie w Bozeni w Rumunii, opublikowanej w 2022 roku, porównano po dziesięć roślin pod osłoną i bez niej. Przy podanym minimum −21,9°C wszystkie nieosłonięte rośliny oznaczone jako E. coccineus obumarły. Uszkodzenia występowały również pod osłoną. Nie opisano pochodzenia materiału ani konstrukcji osłony na poziomie pozwalającym odtworzyć doświadczenie. Wynik dotyczy konkretnej próby i nie pozwala ustalić jednego progu dla całego gatunku. [Szekely-Varga i wsp. 2022]

Uwagi do źródeł

Rozległość zasięgu i zróżnicowanie podgatunkowe wymagają opisu konkretnego pochodzenia. Brak jednej rekomendowanej temperatury dla wszystkich roślin.

Materiały źródłowe

Rekord gatunku w Plants of the World Online [2-WWW] [4-WWW] [4-WWW] [Hernández‐Hernández i wsp. 2014] [2-WWW] [Szekely-Varga i wsp. 2022]

Nazwę i zasięg sprawdzono w POWO 8.10.2026. Karta oddziela dane źródłowe od wniosków uprawowych.